Një ditë Prilli në Laçiq (Poemë rapsodike )
Një ditë Prilli , me ca miq – Për vizitë shkuam n’ Laçiq ! Me i pa trojet Milaim Dakut , Me ia pa hijeshitë Gollakut !
Me pa lagjen e Bunjakut ,
Bashkë me lagjen e Zuzakut !
Me pa lagjen Huruglica ,
Bashkë me te , lagjen Gagica !
Me e pa lagjen Robelli –
Ku janë kodrat dhe zabeli !
Me e pa lagjen Mellova –
Me shikime kah Kosova !
Me i pa fshatrat veç e veç –
Me Sadllar e me Vriçec …
Është Priboci e Desivojca –
Ku dikur kemi mbledhë vojsa !
Nga këto fshatra për kujtime –
I shënuam ca toponime …
Nga këto male n’ ballë t’ armikut –
Gurgullon Përroi i Sjarnikut .
Rrjedh me vrull Përroi i Madh ,
Që ujitë arë e livadh …
Ca burime përroskë pas përroskës –
Formojnë Lumin e Desivojcës .
Gurgullon Lumi i Dushicës –
Drejt luginës së Shipashnicës …
Rrugëton Lumi i Dragocit –
Drejt luginës së Dajkocit .
Gjarpëron Lumi i Sadllarit ,
Me ujë t’ pastër si gurra e Sharrit .
N’ themel t’ Dakut , karshi trollit –
Ngrihet Maja e Karollit !…
Atje është Rrafshi i Pizharit ,
Pak ma ndej është Kodra e Zharit .
Prej një kodre në një kodër –
Rrafshi i Madh e Rrafshi i Vogël …
Atje shtrihet Roga e Gatë –
Ku kanë bartë gratë ujë me kënatë !
Atje shtrihet Vollostrana –
Ku ka pas stogje me sana …
Është një vend që quhet Hanet –
Ku kanë vajtur njerëzit për hallet !…
Një vend quhet Sobornica –
Ku kanë rënë fyelli e mezhnica …
Një vend quhet Llomi i Shkavit –
Na i kujton krimet e sllavit !…
N’ atë Malësi , n’ lindje t’ Hogoshit –
Gjendet Ara e Uroshit !…
N’ atë Malësi me lule t’ blirit –
Gjendet Roga e Poshtme e Fierit .
N’ atë Malësi t’ bukur për s’ tepër –
Rritet fieri n’ Rogë të Epër .
Kur na kapë vapa gjatë verës –
Do t’ pimë ujë te Kroi i Demës !
Do t’ua mësojmë me gëzim pinjollëve –
Ku është Kodra e Zhigollëve !…
Përmbi kodër të Gllavacit –
Dikur këndohej kënga e Bacit !…
Ka shumë toponime tjera –
Do i përmendim herëve tjera !
Me i pa malet e bukuritë –
Milaimi , ku është rritë !
Me ia pa mikut mikpritjen –
Si e kanë pas t’ parët traditën !
N’ troje t’ vjetra gjetëm konakun ,
Por, s’e gjetëm kryeplakun !
Pak ma ndej përballë konakut –
Gjetëm zjarrin e oxhakut !
Përballë odës ku rrinin burrat –
Milaimi , kishte ndreqë furrat !
Pranë themeleve të shtëpive –
Shohim trupat e qershive !
N’ trojet ku dikur kish ara –
Shohim kopshtet mbjellë me arra !
Ku kanë bartë jelekë me sumbulla –
Shohim arat mbjellë me kumbulla !
Karshi lisave ku rritet eshka –
Shohim arat mbjellë me pjeshka !
N’ ato ara mbi kodrina –
Ka mbjellë kunguj e hotina !
Karshi malit mbushë me plepa –
Shohim kopshtet mbjellë me qepa !
Nën oborr plot peshq te hurdha –
Pak ma lartë kopshti me hudhra !
Pranë Karollit , ku binte rrezja –
Shohim kopshtin plot me dredhëza !
Punë e mbarë sa s’ ta merr mendja –
Shohim arën mbjellë gështenja !
Nuk pamë nxënës , as nuk pamë shkolla –
Por, pamë arat plot me molla !
Mbushë natyra lule t’ bardha –
Shohim arat mbjellë me dardha !
Milaimi, nuk ka pallate ,
Por, ka kopshte me patate !
Përveç kopshtit mbjellë me qepa ,
Aty ka dhe sheqer rrepa !
Mbi livadhet plot me lule –
Ka mbjellë speca e fasule !
Atje poshtë nën bahçe t’ qepëve –
Shohim shumë koshiqe t’ bletëve !
Ku pimë ujë me kovë t’ bunarit –
Rreth e rreth lule t’ beharit !
Shikojmë kodrat bri për bri ,
Por, askund s’ shohim bari !
Në livadhe e në zabele –
S’ shohim kund kope me dele !
Zemra jonë digjej prej mallit –
Nuk ndiem kund tinguj t’ kavallit !
Sa përmallshëm qyqja këndonte –
Njerëzit e vendit i kërkonte !
Këndonte qyqja :”Ku, ku, ku –
Njerëzit e vendit ku m’ kanë shku’ ?!”
Nuk pat këngë , por pat shumë llafe ,
Milaimi , na poqi kafe !
Mbi themele ku e kishte votrën –
Na shtroi bukë e na shtroi sofrën !
Tu rritë ndera , o Milaim –
Gjithmonë t’ ardhshim për gëzim !
Paq jetë t’ gjatë edhe shëndet ,
Zoti t’ dhashtë shumë bereqet !
Sa t’ jem gjallë e sa t’ frymojmë –
Këtë mikpritje s’ do ta harrojmë !
E mbajmë n’ shpirt për jetë kujtim ,
Rrofsh e qofsh , o Milaim !
Të mirë mbetsh fshati Laçiq
Gjithmonë pritsh shokë edhe miq !
Rrofsh për jetë Malësia trime –
Gjithmonë t’ ardhshim për gëzime !
Demir Krasniqi, Laçiq – Gollak, më 08.04.2014.


