Bijat Arbërore

Poezi nga Ruzhdi Kqiku

Qysh se
moti
që nga
lashtësia

Bijat
trimëresha
i rriti
Arbëria

Njëra prej
shumë
tyreve dhe
Shote Galica

Nuk ua
pati frikën
shkijeve me
shapikica

S’ua pati
frikën
bija e
shqiptarit

Përher
i goditi
në lule
të ballit

Shumë
prej tyre
që këndej
mësyen

Mbi shkrepat
arbënore
kokat shpesh
i thyen

Nëpër
fortesa
andej
duke hasur

Në trupa
vigajsh
ndeshur e
përplasur

Në mes
trimave
bija
heroike

Shota
shqiponje
e maleve
kreshnike

Prore në
beteja
nëpër
istikame

Ndeshur
në rrëbeshe
e shumë
uragane

Ndër mote
në luftime
çetave
duke ju prij

Përballë
armiqve
serrpentësh
të zi

Hovshem
seç po
nisej në
çdo aksion

Duke i
tmerruar
armiqt
dëmon

Armiq
sprijash
shtatë
krenore

Që doni
t’i çbinin
trojet
arbënore

Sulej
në beteja
Shota
me furi

Malet seç
gjëmonin
si të ishte
stuhij

Gërshetat
mbi supe
e plisin
mbi vetull

Përkrah
Azemit
trimit të
pa epur

Së bashku
në beteja
dymbëdhjetë
vite

Se pse
shqiptaria
përherë në
kryengritje.