Haqif Haziri: Nga malet e Pribocit deri te “Perandoria e Pjekurinave” në Zvicër
Gjilan – Në një treg të ashpër e konkurrues si ai i Zvicrës, të ngjitesh në majat e suksesit është sfidë që pak e përballojnë. Por për Haqif Hazirin, ky udhëtim u kthye në një histori frymëzimi që sot ndriçon gjithë diasporën shqiptare. Biznesmeni, humanisti dhe veprimtari nga Komuna e Bujanocit është sot një nga emrat më të respektuar në industrinë ushqimore zvicerane, si themelues dhe drejtues i kompanisë prestigjioze “Victoria Brezel”.
Haqif Haziri: Zemra që rreh për njerëzit dhe atdheun
Të portretizosh Haqif Hazirin nuk është e lehtë. Për ta përshkruar plotësisht veprimtarinë, shpirtin e tij human dhe rrugëtimin që ka ndërtuar që prej rinisë, do të duhej shumë kohë, sepse jeta e tij është vetë një roman përkushtimi dhe dashurie për njerëzit.
Por mjafton ta takosh njëherë, qoftë në qendër të Gjilanit apo në ndonjë kafiteri të zakonshme dhe menjëherë ndjen ngrohtësinë që ai përcjell. Haqif Haziri rrezaton dashuri, mirësi dhe butësi. Është ai mërgimtari që e ndjen më thellë se kushdo barrën e emigrimit, por edhe krenarinë e rrënjëve që s’i ka harruar kurrë.
I thinjur nga vitet, por me shpirt të ri dhe humor që rrallë shuhet, ai rrethohet gjithmonë nga miq e shokë në Gjilan, në Luginë e në çdo cep të trojeve shqiptare. Emri dhe kontributi i tij nuk kanë nevojë për promovim, ata flasin përmes veprave, përmes njerëzve që kanë përfituar nga ndihma dhe zemra e tij e madhe.
Çdo rrëfim për Haqifin nuk vjen nga goja e tij, por nga zërat e atyre që ai ka ndihmuar me heshtje, me dinjitet dhe me dashuri të sinqertë.
Nga natyra është njeri i qetë, që flet pak, por me sy që flasin shumë. Në shikimin e tij ka diçka të thellë, një përvëlim që rrjedh nga dashuria për tokën, për njerëzit dhe për çdo dhimbje që prek shqiptarin kudo që ndodhet.
“Kam punuar e vepruar gjithmonë me zemër dhe me shumë dashni për njerëzit e mi, për ata që kanë vuajtur burgjeve të Serbisë dhe për të gjithë ata që u flijuan për lirinë e Kosovës. Ta duam, ta respektojmë dhe ta ndihmojmë çdo shqiptar e çdo familje që kërkon ndihmën tonë,” shprehet me përulësi Haqif Haziri për Rajonipress.
Në këto fjalë përmblidhet gjithë filozofia e tij jetësore: të jetosh për të tjerët dhe të punosh me zemër, jo për lavdi, por për dashuri.
Haqif Haziri ka kaluar një jetë të tërë në mërgim, mes mijëra shqiptarëve që e njohin si mik, si ndihmues e si vëlla. Ai ka ndihmuar me zemër në integrimin e bashkatdhetarëve, duke u bërë urë lidhëse mes dy botëve, asaj të kujtimeve në vendlindje dhe asaj të mundësive në Zvicër.
Sot, ai qëndron si shembull i gjallë i mërgimtarit që nuk harron kurrë nga ka nisur. Një njeri që, me zemrën e tij të madhe, ka bërë më shumë se shumë institucione ka dhënë shpresë, dashuri dhe ndihmë aty ku duhej më shumë.
Në çdo fjalë, në çdo vepër e në çdo shikim të tij, ndien atë përkushtim të heshtur që e dallon njeriun e madh: dashurinë për njeriun dhe për atdheun.
Një rrugëtim që nis nga balta dhe ngjitet drejt dritës
Shtypi shqiptar e ka quajtur me të drejtë “Mbreti i Pjekurinave”, një epitet që përmbledh mundin, përkushtimin dhe vizionin e tij të palëkundur. Historia e Haqif Hazirit është rrëfimi i një njeriu që nuk u dorëzua kurrë, edhe kur jeta i vuri përballë pengesa të dhimbshme.
I lindur më 1 gusht 1964, në fshatin e vogël malor Priboc të Komunës së Bujanocit, në një shtëpi të thjeshtë prej balte e kashte, ai u rrit me virtytet e ndershmërisë, punës dhe krenarisë për rrënjët. Pas humbjes së babait, mjeshtrit të drurit Nezir Sula, jeta mori një kthesë të vështirë, por shpresa dhe guximi nuk e lanë asnjëherë.
Shkollën fillore e ndoqi në Priboc e Muhoc, ndërsa të mesmen në Bujanoc e më pas në Gjilan, qytet që, siç kujton ai, “më mësoi se si dashuria për njerëzit është çelësi i çdo fillimi të mirë”.
Nga një mijë franga në xhep te një markë kombëtare
Në vitin 1985, me vetëm një mijë franga në xhep dhe pa njohur askënd, Haziri u nis drejt Zvicrës. Aty, në mes të një bote të panjohur, filloi të punonte në një fabrikë ëmbëlsirash në Cyrih e më pas në Winterthur. Ishte fillimi i një rrugëtimi të gjatë, ku çdo mëngjes, çdo lodhje dhe çdo gabim u kthye në mësim. Katër dekada më vonë, ai që dikur mbante ëndrrat në xhep, sot udhëheq një “perandori të pjekurinave”.
Nën drejtimin e tij, “Victoria Brezel” u bë një markë sinonim i cilësisë dhe inovacionit. Haziri ka ditur të ndërthurë mjeshtërisht shijen tradicionale shqiptare me teknologjinë moderne zvicerane, duke krijuar produkte që tashmë janë pjesë e tryezave të mijëra familjeve në gjithë Zvicrën.
Biznesi me shpirt e zemër
Por për Haqif Hazirin, suksesi nuk matet vetëm me fitim. Ai beson se biznesi është mbi të gjitha përgjegjësi morale e njerëzore. Me zemër të madhe dhe shpirt bujar, ai ka ndihmuar të pastrehët, jetimët, studentët dhe njerëzit në nevojë si në Zvicër, ashtu edhe në vendlindje.
Nëpërmjet ndihmave humanitare, krijimit të vendeve të punës dhe mbështetjes së arsimit e kulturës shqiptare, ai ka ndërtuar ura dashurie dhe solidariteti mes diasporës dhe atdheut.
Krenaria e Malësisë së Bujanocit
Origjina e tij nga Malësia e Bujanocit, në Luginën e Preshevës, është për të një bekim e burim force. Ai nuk ka harruar asnjëherë rrënjët e tij, përkundrazi, ka kthyer çdo arritje në mundësi për të ndihmuar të tjerët. Me projekte zhvillimore, donacione e mbështetje për komunitetin, Haziri ka bërë atë që pak kanë mundur: t’i japë frymë shpresës në vendlindje.
Për punën, përkushtimin dhe ndershmërinë e tij, ai është vlerësuar në media të ndryshme shqiptare e zvicerane, si RTSH, RTK, Syri TV, Telegrafi, Albinfo.ch, Bota Sot, Dritare.net, dhe të tjera. Revista si “Jehona” dhe “Perspektiva” e kanë përfshirë në listën e figurave që mishërojnë suksesin shqiptar në Evropë.
Një jetë që frymëzon
Sot, Haqif Haziri është shumë më tepër se një afarist i suksesshëm, ai është një simbol i punës, këmbënguljes dhe dashurisë për njerëzit. Nga një djalë që nisi jetën me duar të zbrazëta, ai ndërtoi një perandori që mbart aromën e bukës, por edhe të ëndrrave të përmbushura. Historia e tij dëshmon se suksesi nuk lind nga fati, por nga përkushtimi, ndershmëria dhe zemra që rreh për të tjerët.
Porosia e suksesit
Rrugëtimi i Haqif Hazirit është një thirrje për çdo të ri që ëndërron të arrijë majat: mos u dorëzo, sepse çdo pengesë është një provë e forcës sate.
Suksesi nuk vjen brenda natës, ai ndërtohet gur më gur, me mund, pasion dhe besim. Haziri është dëshmia se nga balta mund të ngjitesh në dritë, nëse ecën me ndershmëri, guxim dhe dashuri për të tjerët.
Në fund, mes gjithë arritjeve, ai na kujton se pasuria më e madhe nuk është ajo materiale, por ndikimi që lë pas, mirësia që shpërndan dhe drita që ndez në zemrat e të tjerëve./rajonipress/


