Rruga pa fillim e fund (Prozë poetike)

Pranvera e hershme shkoi pa e pritur gjelbërimin e harlisur e shpërthimi i ndjenjave kaloi përtej mundësive. Ishte në horizont një jetë e pajetuar dhe mbi të binte një shi e kur shkundeshin gjethet e një vjeshte që as do të vinte…

Shtatë ngjyrat e ylberit, pas shiut pranveror, askush ende s’i ka zënë, edhe pse ai nuk është vetëm një ëndërr e thjeshtë e ditës me shi.

Thonë se jemi udhëtarë të lodhur nga udhëtimi i gjatë, e nuk kemi arritur askund.

Mos u dëshpëroni, na këshillon ai rojtari i mrrolur i rrugës pa fillim e fund, duke u munduar të na bind në diçka e të biem, si kumbulla të kalbura, nga mërzia./rajonipress/

Ramadan Mehmeti