Poemë Etrish

Poezi nga Ruzhdi Kqiku

O e bukura
Arbëri
këtë poemë
shkrova për ty

Thell nga zemra
më buron
për ty gjaku
në dej më vlon

E kemë borgj
e kemë dëshirë
që të bëjmë për
ty veç mirë

Kur mendoj
se jam Arbënor
më duket vetja
si mal me borë

Mburrem shumë
e jam krenar
që kam emrin
shqiptar

Këtë emër
zoti e bekoi
qindra shekuj
t’i mbijetoj

Mija vitesh
shekuj me radhë
me stuhij
duke u përballë

Nëpër rrëbeshe
duke kaluar
kurrë i plandosur
as i shuar

Shumë popuj tjerë
kishte mbi tokë
që u zhdukën
nga kjo botë

Ti Arbënor
mbete përherë
duke e mrojtë
vetën me nder

Nga çdo anë
ti rrufe prit
dashtën të shuajnë
por ti u rrite

Në Azi të Vogël
e në Dardanele
kishe rrënjë
ngrite themele

Anë e kënd
nëpër mesdhe
bëre kulme
ndreqe fole

Mbi detet
Jon e Adriatik
lëshove shtat
gjithnjë në rritë

Vendi i shqipeve
këtu që moti
kështu thotë
dhe Herodoti.