Po pushova të dua

Poezi nga Demush Mehmeti

U takuam si në lojën symbyllaz sytë katër i kemi bërë
Siç ditëm akorduam telin e tonës zemër
Strënguam duart tutje vazhduam
U përqafuam ngrohtësisht
Thurrëm më të bukurën ëndrrën tonë

Në ecjet tona bashkë shkelëm mbi gjemba rruge
Bërthamë e tokës ka dëgjuar
Dhe a’i më i larti yll qielli e ka parë

Më ndezi a’i zjarr hov i afshit tënd
Shkrirë në timin damarë
Si të thuhet s’di a di si duhet
Po pushova të dua mbetësha pa mus

PLUS- MINUS KJO E JONA BOTË

Nuk është keq t’jesh i pandashëm nga e gjithë njerzia
Si n’të rejat lindje
Dhe në t’pandalshmin mort
Ngadhnjimeve tona t’lumturohemi
Kohëve t’liga si kjo sot

Kalon ndalesa fillojnë kampionatet bëhet lojë
Festvalet hapën valle e këngë
Fitorës i duartrokasim
Për tonat humbjet thellë ofshajmë
Derdhim dhe lot

Gjithëkund çdoherë ka buzqeshje
E ditur ka dhe lot
T’vetit shqetsim koha ja hanë kokën
Shpresë e venitu rigjallëron
Është siç është plus-minus kjo e jona botë