Tugjec i dashur – vendlindja ime

T’ falëm nderit , o , nëna ime – N’ këtë fshat t’ bukur , o, që më linde !N’ këtë fshat t’ bukur , o, kodrinorë –
Rreth me male , o, si kurorë !

Po t’ këndoj , o, me shumë nderime –
Ty Tugjec , o, vendlindja ime !
N’ kreshtat tua , o , unë jam rritë –
M’ fale jetë, o , gëzim e dritë !…

Prindërit e mi , n’ ty i përqafova ,
Gjuhën e nënës në ty e mësova .
Lojëra t’ bukura , jone të fyellit –
Me çobanë , o , atje n’ mes pyllit …

Kam rritë shtatin , o, n’ male t’ vjetra ,
N’ ujë t’ ahishtës , o, n’ gurra t’ freskëta …
Ndër bregore , o, n’ gurë e n’ thera –
Kah kam ecë , o, zbathur me shtjerra .

I dua lisat , o, t’ gjatë e t’ vjetër ,
Me atë myshk , o, të gjatë si mjekër –
Ku i kanë strofujt ,o, zogjtë e ri ,
Ku bilbilat këndojnë përbri …

I dua pemët kudo që janë –
Që i shortuan stërgjyshërit tanë !
Me dorë t’ vet , o, kujtim na i lënë –
Brez pas brezi , o, n’ to me ngrënë !

Molla, dardha edhe qershia –
N’ degë të tyre , o, rriten fëmija !
Trashëguesit e t’ parëve tanë ,
Që në to , o, thurën shumë këngë !

I dua odë, shtëpi e hambarë –
N’ themel t’ gurëve , o, legjendarë ,
Lye me baltë e mbulua me kashtë ,
Si na i lanë stërgjyshërit e lashtë !

Përroskat , gjëmat ,o, të mullirit ,
Mrizet , këngët , o, të bilbilit –
N’ shkrepa t’ nxehtë , ku s’ pari këndova ,
Hijet , ku librat i lexova …
Shkëlqen qielli , o, lartë te Hani –
Ma bukur se oqeani !
Ajër i pastër , o, era lule –

M’ ledhatojnë ,o, përmallshëm n’ lugje …
I dua yjtë e tu të zjarrtë –
N’ vapë të verës , o, kur fshijnë lamtë !
Mbi Gollak e Male t’ Shkupit –

Shtrihet “Kashta e Hajdukit “!*1)
I dua rrugët që çdo ditë çilen ,
Autobusët që n’ ty ngjiten ,
Poçet , shtyllat që bien drtën,

T’ rinj e t’ reja që në ty rritën !…
E dua shkollën , o, n’ maje mali –
Diturinë që neve na e fali !
E dua motrën , o, mantel bardhë –

Nënave tona , që ndihmë iu falë !
I dua mësuesit që na mësojnë ,
Bibliotekën që n’ te lexojmë !
E dua bujkun , o, kur hedh farë

Dhe kosëtarin që kositë barë !
E dua nënën kur mjel n’ vathë –
Plot gjyveçët tambël , djathë …
Dhe çerepët e gjyshes loke ,

Që pjekë bukën kallamboqe !
Tash Tugjec , o, në ty nuk jam –
Sy e zemër në ty i kam !
Borxhit kurrë s’ mundëm me t’ dalë –

Dritë e jetë, o, ti m’i ke falë !
Ty Tugjec , s’ mundëm me t’ harrua –
Këngë nga zemra dua me t’ këndua !
Me zë tim , dua me t’ kujtua –
Ardhmëri t’ lumtur me t’ urua !

*****1)”Kashta e Hajdukit” = Vargan yjesh qiellore , që gjatë stinës së Verës shtrihen në drejtimin Veri- Jug , në formë të kashtës që në Malësinë e Gollakut , sipas mitologjisë quhet “Kashta e Hajdukut” .

Gjergjaj , më 20.07.1983. Demir Krasniqi