Shkolla, nxënësit dhe shteti i Kosovës, dashuria jetësore e mësuesit dhe veprimtarit të madh Bejtullah Ismajli

Gjilan – Historia e arsimit shqiptar në Kosovë është e pandashme nga sakrifica e mësuesve, të cilët për dekada me radhë nuk ishin vetëm edukatorë të brezave, por edhe mbartës të vetëdijes kombëtare dhe të idealit për liri. Një nga figurat më përfaqësuese të kësaj plejade ishte mësuesi dhe veprimtari i shquar Bejtullah Ismajli, njeriu që ia kushtoi jetën shkollës shqipe, nxënësve dhe çështjes së popullit të tij.

Hapat e parë në misionin e dijes

Bejtullah Ismajli lindi në vitin 1935, në fshatin Kopërnicë. Vetëm 17 vjeç, në vitin 1952, ai mori ditarin në dorë dhe nisi rrugëtimin e tij fisnik si mësues, duke dhënë mësim në fshatrat e Komunës së Kamenicës: Svircë, Poliqkë, Dazhnicë dhe Hogosht. Nga viti 1957–1964, ai kontribuoi në shkollën e vendlindjes së tij, në Kopërnicë, periudhë gjatë së cilës përfundoi edhe Shkollën Normale në Gjilan.

Mësuesi që nuk u nda kurrë nga nxënësit

Dashuria për nxënësit dhe arsimin nuk u shua asnjëherë. Nga viti 1965, Bejtullah Ismajli filloi punën në Gjilan, në shkollën fillore “Vuk Karagjiq” (sot “Thimi Mitko”), ndërsa nga viti 1973 vazhdoi misionin e tij në shkollën fillore “Selami Hallaqi”. Ishte pikërisht ai që u bë iniciator që kjo shkollë të mbajë emrin e dëshmorit të kombit Selami Hallaqi, duke e kthyer institucionin arsimor në simbol kujtese dhe krenarie kombëtare.

Arsimi si mision kombëtar

Mësuesi Bejtullah Ismajli besonte fuqishëm se arsimi është arma më e fortë e një populli. Ai shpesh theksonte se mësuesit kanë misionin “të hapin rrezet e diturisë dhe të zhdukin errësirën e mosshkollimit”, me theks të veçantë në edukimin e vajzave shqiptare. Frymëzimin për këtë mision e kishte marrë nga mësuesit e tij nga Kavaja e Shqipërisë, Fehmi Sineva dhe Sali Qilerxhiu, të cilët i mbetën shembull profesional dhe njerëzor.

Rrënjë të thella patriotike

Dashurinë për atdheun e trashëgoi nga familja. Babai i tij, Sadik Sinan Ismajli, ishte një patriot i përkushtuar, ndërsa familja e tij kishte paguar çmim të rëndë për çështjen kombëtare. Axhallarët Rexhep dhe Halil Ismajli u masakruan nga shovinistët serbë, axha Shukriu u maltretua vazhdimisht nga policia komuniste, ndërsa vëllai Rifati kishte kaluar katër vjet si rob lufte në Gjermani. Këto plagë familjare u shndërruan në forcë morale dhe vendosmëri për Bejtullah Ismajlin.

Nga arsimi në rezistencë qytetare

Edhe pas pensionimit, mësuesi Bejtullah Ismajli nuk u ndal. Në fillim të viteve ’90, kur regjimi serb intensifikoi represionin ndaj shqiptarëve, duke mbyllur shkolla, larguar punëtorë dhe ndaluar institucionet, ai iu bashkua Lidhjes Demokratike të Kosovës, të udhëhequr nga Dr. Ibrahim Rugova. Për të, ky ishte momenti kur dituria duhej shndërruar në rezistencë qytetare.

Kontribut në pajtimin e gjaqeve dhe burgosjet politike

Bejtullah Ismajli u rreshtua edhe në karvanin e pajtimit të gjaqeve, të udhëhequr nga Anton Çetta, duke dhënë një kontribut të çmuar për shuarjen e armiqësive shekullore ndër shqiptarë. Për shkak të veprimtarisë së tij, ai u arrestua disa herë nga forcat serbe. Në vitin 1991, u mbajt 90 ditë në burgun e Gjilanit, ku u torturua rëndë, por as kjo nuk e theu.

Në vitin 1995, u burgos sërish dhe u dënua me tetë muaj burg, duke pësuar pasoja të rënda shëndetësore, veçanërisht në veshka. Materialet e shumta që kishte mbledhur gjatë jetës për t’i botuar një ditë, iu konfiskuan nga forcat serbe dhe nuk panë kurrë dritën e botimit.

Një jetë e shkrirë për dijen dhe lirinë

Mësuesi i mbi katër dekadave edukimi, veprimtari i palodhur dhe atdhetar i vendosur, Bejtullah Ismajli, ndërroi jetë më 25 shtator 1997, në moshën 62-vjeçare, si pasojë e drejtpërdrejtë e maltretimeve të pësuara nga regjimi serb.

Trashëgimia e tij jeton në brezat që ai edukoi, në shkollat ku dha mësim dhe në historinë e rezistencës qytetare shqiptare.

Emri i Bejtullah Ismajlit mbetet sinonim i arsimit me dinjitet, sakrificës dhe dashurisë së pakushtëzuar për Kosovën./rajonipress/