Një jetë kushtuar shkencës – Prof. dr. Faik Shkodra dhe veprimtaria e tij profesionale-shkencore

Gjilan – Prof. dr. Faik Shkodra përfaqëson një nga personalitetet më të spikatura të albanologjisë, kritikës letrare dhe arsimit universitar në Kosovë. Me një veprimtari të pasur që shtrihet për më shumë se pesë dekada, ai ka lënë gjurmë të pashlyeshme në studimet letrare, folkloristike, pedagogjike dhe në edukimin e brezave të tërë të studentëve e studiuesve shqiptarë. Emri i tij lidhet ngushtë me kërkimin shkencor, mendimin kritik dhe përkushtimin ndaj vlerave kombëtare e akademike.

I lindur në maj të vitit 1944 në Desivojcë të Dardanës, rrugëtimi i tij drejt dijes nisi në kushte të vështira ekonomike e shoqërore. Duke përshkuar çdo ditë kilometra të tërë në këmbë për të ndjekur mësimet, ai arriti të ndërtojë një formim të shkëlqyer intelektual. Pas përfundimit me sukses të shkollës së mesme ekonomike në Gjilan, vijoi studimet në Fakultetin Filozofik të Universitetit të Prishtinës, në Degën e Gjuhës dhe Letërsisë Shqipe, ku më vonë kreu edhe studimet pasuniversitare, duke fituar titullin magjistër dhe doktor i shkencave të filologjisë me studime që trajtonin folklorin dhe letërsinë shqipe.

Karrierën profesionale e nisi si profesor i gjuhës shqipe në arsimin e mesëm, ndërsa më pas u angazhua si ligjërues në Shkollën e Lartë Pedagogjike “Skënderbeu” në Gjilan dhe në Universitetin e Prishtinës. Gjatë dekadave të punës së tij, ai ushtroi edhe detyra të rëndësishme drejtuese në institucionet arsimore dhe universitare, duke qenë drejtor i përgjithshëm i shkollave të mesme të Gjilanit, drejtor i SHLP-së, shef katedre dhe anëtar i Senatit të Universitetit të Prishtinës. Kontributi i tij pedagogjik u karakterizua nga profesionalizmi, përgatitja shkencore, korrektësia dhe afërsia me studentët.

Përtej angazhimit universitar, Prof. dr. Faik Shkodra ishte një zë i fuqishëm në mbrojtje të arsimit shqip dhe të identitetit kombëtar gjatë viteve të regjimit serb. Ai dha dorëheqje nga funksionet politike në shenjë kundërshtimi ndaj represionit të kohës dhe u bë një nga themeluesit e Shoqatës së Intelektualëve “Koekzistenca”, duke kontribuar aktivisht në ruajtjen e vlerave kombëtare dhe në mbrojtjen e shkollës shqipe në periudhat më të vështira për Kosovën.

Veprimtaria shkencore e Prof. Shkodrës është ndër më të pasurat në fushën e studimeve letrare dhe folklorike. Ai ka botuar rreth 200 punime profesionale, shkencore, pedagogjike dhe publicistike, të prezantuara në konferenca, simpoziume dhe seminare kombëtare e ndërkombëtare. Një vend të veçantë në krijimtarinë e tij zënë studimet mbi letërsinë për fëmijë, folklorin shqiptar, kritikën letrare dhe analizën estetike të veprave të autorëve shqiptarë.

Bibliografia e tij numëron 28 vepra studimore, monografi dhe libra kritikë, ndër të cilat veçohen “Përkime midis letërsisë popullore dhe poezisë së shkruar shqipe”, “Letërsi për fëmijë, nga fillimet deri sot”, “Kur flasin poetët”, “Fjalë e flakë”, “Arti i fjalës”, “Kontekste letrare”, “Fiksioni letrar dhe realiteti”, “Rrjedha letrare – kundrime estetike”, “Hullime letrare”, “Realitete letrare” dhe monografitë kushtuar personaliteteve të shquara të kulturës shqiptare. Këto botime përbëjnë një fond të rëndësishëm referues për studiuesit e letërsisë dhe albanologjisë.

Prof. dr. Faik Shkodra njihet gjithashtu si një nga kritikët letrarë më autoritativë në Kosovë. Përmes recensioneve, studimeve dhe analizave të tij, ai ka orientuar dhe vlerësuar krijimtarinë e shumë autorëve bashkëkohorë shqiptarë, duke u dalluar për qasje objektive, metodologji bashkëkohore dhe interpretim të thellë estetik. Kolegët dhe krijuesit e konsiderojnë atë një referencë të rëndësishme në kritikën letrare shqiptare.

Jeta dhe vepra e Prof. dr. Faik Shkodrës dëshmojnë se përkushtimi ndaj dijes, punës shkencore dhe arsimit është rruga më e sigurt drejt ndërtimit të një trashëgimie të qëndrueshme intelektuale. Nga një fëmijë që u rrit në kushte të vështira në një fshat të Dardanës, ai u shndërrua në një prej emrave më të respektuar të shkencës shqiptare, duke lënë pas një opus të pasur studimor dhe një brez të tërë studentësh e studiuesish të frymëzuar nga puna dhe integriteti i tij profesional. Kontributi i tij mbetet një pasuri e çmuar e kulturës, arsimit dhe shkencës shqiptare.

Angazhimi shoqëror dhe kombëtar

Veprimtaria e prof. dr. Faik Shkodrës nuk u kufizua vetëm në auditorët universitarë dhe në kërkimin shkencor. Ai ishte një intelektual i angazhuar edhe në jetën publike, duke marrë përgjegjësi institucionale dhe shoqërore në periudha të rëndësishme për Kosovën.

Gjatë viteve 1986–1987 ushtroi detyrën e kryetarit të Lidhjes Socialiste të Komunës së Gjilanit. Megjithatë, përballë përkeqësimit të situatës politike dhe shtimit të represionit të regjimit të Slobodan Milosheviqit ndaj shqiptarëve të Kosovës, ai dha dorëheqje nga kjo detyrë në shenjë proteste dhe kundërshtimi ndaj politikave shtypëse të kohës.

Ky veprim dëshmoi se për prof. dr. Faik Shkodrën parimet kombëtare dhe morale kishin përparësi ndaj çdo funksioni institucional. Në një periudhë të vështirë për popullin shqiptar, ai zgjodhi të rreshtohej në mbrojtje të arsimit, kulturës dhe dinjitetit kombëtar.

Si vazhdim i këtij angazhimi, së bashku me një grup intelektualësh të Gjilanit, themeloi Shoqatën e Intelektualëve “Koekzistenca”, ndërsa më pas u bë një nga drejtuesit e Forumit të Intelektualëve Shqiptarë (FISH) – Dega në Gjilan. Njëkohësisht ishte aktiv edhe në Kryesinë Qendrore të FISH-it në Prishtinë, organizatë që shtriu veprimtarinë e saj në shumicën e komunave të Kosovës, si dhe në trojet shqiptare në Maqedoninë e Veriut, Luginën e Preshevës, Malin e Zi dhe Shqipëri.

Në të gjitha këto angazhime, prof. Shkodra u dallua si zë i arsyes, i dialogut dhe i mbrojtjes së vlerave kombëtare e demokratike.

Edhe gjatë regjimit të Milosheviqit ai qëndroi në vijën e parë të mbrojtjes së shkollës shqipe dhe të identitetit kombëtar, pavarësisht presioneve, kërcënimeve dhe thirrjeve të shpeshta nga organet e policisë serbe. Për të, arsimi nuk ishte vetëm profesion, por një mision kombëtar.

Edhe pas luftës, ai vazhdoi të mbante qëndrime kritike ndaj padrejtësive shoqërore, duke reaguar publikisht përmes shkrimeve dhe analizave të tij, sa herë që e konsideronte të nevojshme. Ai mbeti konsekuent në bindjen se zhvillimi i një shoqërie demokratike kërkon përgjegjësi, drejtësi dhe integritet moral.

Prof. dr. Faik Shkodra dhe veprimtaria e tij profesionale-shkencore

Në historinë e arsimit, letërsisë dhe shkencës shqiptare, rrallëherë hasen personalitete që me punën, përkushtimin dhe integritetin e tyre kanë lënë gjurmë kaq të thella sa prof. dr. Faik Shkodra. Studiues, kritik letrar, pedagog universitar dhe autor i dhjetëra veprave shkencore e letrare, ai përfaqëson modelin e intelektualit që e ndërtoi jetën mbi dijen, punën dhe përgjegjësinë shoqërore.

Të shkruash për prof. dr. Faik Shkodrën nuk është vetëm një ushtrim biografik, por edhe një detyrim moral ndaj një personaliteti që për dekada të tëra i ka shërbyer arsimit, kulturës dhe albanologjisë. Rrugëtimi i tij jetësor është dëshmi se edhe në rrethana të vështira ekonomike e shoqërore mund të arrihen majat e dijes, kur përkushtimi dhe vullneti bëhen udhërrëfyes të jetës.

Formimi jetësor dhe akademik

Prof. dr. Faik Shkodra lindi në maj të vitit 1944 në fshatin Desivojcë të Dardanës. Fëmijëria e tij u zhvillua në kushte të vështira ekonomike, por asnjëherë nuk u shndërrua në pengesë për etjen e tij për dije.

Katër klasat e para të shkollës fillore i kreu në vendlindje, ndërsa arsimin fillor e përfundoi në Hogosht, duke bërë çdo ditë, në dimër e verë, në shi e në borë, rrugë të gjata që arrinin deri në 30 kilometra. Kjo sakrificë e hershme do të shndërrohej në simbol të karakterit të tij këmbëngulës dhe të përkushtimit ndaj arsimit.

Në vitin 1964 përfundoi me sukses të shkëlqyer Shkollën e Mesme Ekonomike në Gjilan. Pas kësaj vazhdoi studimet në Fakultetin Filozofik të Universitetit të Prishtinës, në Degën e Gjuhës dhe Letërsisë Shqipe, të cilin e diplomoi në vitin 1969 me rezultate të larta.

Përkushtimi ndaj studimeve nuk u ndal me diplomimin. Në qershor të vitit 1978, pas përfundimit të studimeve pasuniversitare, mbrojti me sukses temën e magjistraturës “Lirika popullore në trevën e Kamenicës”, para komisionit të përbërë nga akademik Rexhep Qosja, prof. dr. Ali Aliu dhe prof. dr. Shefqet Pllana.

Në vazhdën e angazhimit të tij shkencor, më 14 korrik 1986 mbrojti disertacionin e doktoratës në Fakultetin Filozofik të Universitetit të Prishtinës me temën “Krijimtaria popullore si komponentë e poezisë së shkruar shqiptare në Jugosllavi”, para komisionit të përbërë nga prof. dr. Gani Luboteni, prof. dr. Agim Vinca dhe prof. dr. Shefqet Pllana.

Studimet e tij u përqendruan në folklorin shqiptar, letërsinë shqipe dhe marrëdhëniet ndërmjet krijimtarisë gojore dhe asaj të shkruar, fusha në të cilat ai do të jepte një kontribut të çmuar gjatë gjithë karrierës së tij.

Karriera pedagogjike dhe institucionale

Misionin e tij në arsim prof. dr. Faik Shkodra e nisi në vitin 1968 në Gjimnazin “9 Maji” (sot “Ismail Qemali”) në Dardanë, ku punoi deri në vitin 1975.

Në një kohë kur kuadrot shqiptare ishin të pakta, ai, së bashku me profesorët e ndjerë Januz Sylaj dhe Aqif Canaj, kontribuoi në hapjen dhe funksionalizimin e paraleles së ndarë të gjimnazit në Hogosht. Ky ishte një kontribut me rëndësi të veçantë për zhvillimin e arsimit në atë trevë, duke u krijuar mundësi shumë të rinjve për të vazhduar shkollimin në gjuhën shqipe.

Në vitin 1976 kaloi si ligjërues në Akademinë Pedagogjike, përkatësisht në SHLP “Skënderbeu” të Gjilanit, ku ligjëroi lëndët Letërsi për fëmijë me teori të letërsisë dhe Metodikë e zhvillimit të të folurit. Për dekada me radhë ai edukoi dhe përgatiti breza të tërë mësimdhënësish, duke u shquar për profesionalizëm, korrektësi dhe përgatitje të lartë akademike.

Nga viti 1980 deri më 1985 ushtroi detyrën e drejtorit të përgjithshëm të shkollave të mesme të Gjilanit dhe të Konviktit të Nxënësve dhe Studentëve.

Në periudhën 1998–2002, në një nga kohët më të vështira për arsimin shqiptar në Kosovë, drejtoi SHLP-në e Gjilanit, duke mbajtur gjallë institucionin në rrethana jashtëzakonisht të vështira. Krahas kësaj, shërbeu si shef katedre, anëtar i Senatit të Universitetit të Prishtinës dhe ligjëroi për më shumë se tri dekada në Universitetin e Prishtinës, në Universitetin e Tetovës dhe më vonë edhe në Kolegjin Universitar të Gjilanit.

Studentët dhe kolegët e njohin si pedagog të përgatitur me përpikëri, me kulturë të gjerë akademike, komunikim të afërt dhe korrektësi profesionale. Ligjëratat e tij dalloheshin për qartësinë metodologjike, argumentimin shkencor dhe aftësinë për ta afruar letërsinë me studentët në mënyrë të natyrshme dhe bashkëkohore.

Veprimtaria shkencore dhe krijimtaria letrare

Paralelisht me punën pedagogjike dhe institucionale, prof. dr. Faik Shkodra zhvilloi një aktivitet të pasur kërkimor-shkencor, duke u bërë një nga studiuesit më produktivë në fushën e letërsisë shqipe, folklorit dhe kritikës letrare.

Fushat kryesore të interesimit të tij shkencor përfshijnë letërsinë shqiptare, folklorin, metodikën e mësimdhënies, letërsinë për fëmijë, kritikën letrare dhe studimet albanologjike.

Veçanërisht i rëndësishëm është kontributi i tij në studimin e krijimtarisë gojore shqiptare dhe ndikimit të saj në letërsinë e shkruar, temë që ka qenë objekt i një sërë studimesh, analizash dhe botimesh të tij.

Një vend të rëndësishëm në krijimtarinë e prof. Shkodrës zë letërsia për fëmijë. Ai e trajtoi këtë fushë jo vetëm nga këndvështrimi teorik, por edhe nga aspekti estetik, edukativ dhe pedagogjik, duke analizuar zhvillimin e saj historik, autorët më përfaqësues dhe ndikimin në formimin kulturor të brezave të rinj.

Përveç studimeve mbi letërsinë për fëmijë, ai është marrë intensivisht me kritikën letrare bashkëkohore, duke analizuar krijimtarinë e shumë autorëve shqiptarë. Shkrimet e tij karakterizohen nga objektiviteti shkencor, argumentimi metodologjik dhe një qasje analitike që synon të evidentojë vlerat estetike të veprës letrare.

Në punën e tij si kritik letrar, prof. Shkodra nuk është kufizuar vetëm në evidentimin e cilësive të autorëve, por ka trajtuar me profesionalizëm edhe dobësitë eventuale të veprave, duke ofruar gjithmonë një kritikë konstruktive, të argumentuar dhe të mbështetur në kriteret bashkëkohore të studimit të letërsisë.

Ai ka qenë recenzent i dhjetëra botimeve letrare dhe shkencore, duke hartuar parathënie, pasthënie dhe recensione që kanë shërbyer si orientim i vlefshëm për lexuesit dhe studiuesit. Vlerësimet e tij njihen për gjuhën e matur akademike, analizën e thelluar dhe respektimin e standardeve profesionale të kritikës letrare.

Veprimtaria kërkimore e prof. dr. Faik Shkodrës përfshin rreth 200 punime shkencore, pedagogjike, metodike, teorike dhe publicistike. Një pjesë e konsiderueshme e tyre janë prezantuar në konferenca, sesione dhe simpoziume shkencore brenda dhe jashtë Kosovës.

Punimet e tij janë prezantuar në organizime të Akademisë së Shkencave dhe të Arteve të Kosovës, Institutit Albanologjik të Prishtinës, Shoqatës së Folkloristëve të Kosovës, Universitetit “Fan S. Noli” në Korçë, Seminarit Ndërkombëtar për Gjuhën, Letërsinë dhe Kulturën Shqiptare në Prishtinë, Seminarit Ndërkombëtar të Albanologjisë në Tetovë dhe Ohër, si dhe në aktivitete të tjera shkencore kushtuar figurave dhe zhvillimeve të rëndësishme të kulturës shqiptare.

Puna e tij shkencore shquhet për seriozitet metodologjik, argumentim të qëndrueshëm dhe një qasje analitike që ndërthur kërkimin shkencor me interpretimin estetik. Pikërisht këto cilësi e kanë bërë prof. dr. Faik Shkodrën një prej studiuesve më të respektuar në fushën e albanologjisë dhe kritikës letrare shqiptare.

Njëkohësisht, ai ka ndjekur nga afër zhvillimet e krijimtarisë bashkëkohore shqiptare, duke mbështetur autorët e rinj dhe duke kontribuar në afirmimin e vlerave të mirëfillta artistike përmes kritikës profesionale dhe analizës së argumentuar.

Veprat e botuara

Një tregues i qartë i përmasës së kontributit shkencor dhe letrar të prof. dr. Faik Shkodrës është opusit i tij bibliografik, i ndërtuar përgjatë disa dekadave pune të pandërprerë. Përveç rreth 200 punimeve shkencore, profesionale, metodike, teorike dhe publicistike, ai ka botuar një numër të madh veprash që trajtojnë fusha të ndryshme të letërsisë, folklorit, kritikës letrare, metodikës së mësimdhënies, monografisë dhe studimeve albanologjike.

Veprat e tij dallohen për seriozitetin shkencor, metodologjinë e konsoliduar, analizën kritike dhe gjuhën e qartë akademike. Ato përbëjnë një fond të rëndësishëm në bibliotekën e studimeve shqiptare dhe vazhdojnë të jenë referencë për studiues, pedagogë, studentë dhe dashamirës të letërsisë.

Në periudhën 1984–2020, prof. dr. Faik Shkodra ka botuar këto vepra si autor dhe bashkautor:

“Nina nëna dhe këngë e lojëra fëmijësh”, ETMM, Prishtinë, 1984 (me bashkautorë).
“Përkime midis letërsisë popullore dhe poezisë së shkruar shqipe”, Instituti Albanologjik i Prishtinës, 1995.
“Nga tradita tek e sotmja”, Rozafa, Prishtinë, 1998.
“Desivojca nëpër kohë” (monografi, me bashkautorë), Koha Ditore, Prishtinë, 1998.
“Ëndërrimi dhe çlirimi”, FISH, Prishtinë, 1999.
“Vështrime për letërsinë për fëmijë”, Rozafa, Prishtinë, 2000.
“Rrugë mësimi dhe edukimi”, Shkëndija, Prishtinë, 2001.
“Letërsi për fëmijë – nga fillimet deri sot”, Universiteti i Prishtinës, 2002.
“Për fëmijët sot e për fëmijët nesër”, Ura, Gjilan, 2003.
“Portrete dhe vepra”, Rozafa, Prishtinë, 2005.
“Në botën letrare të fëmijëve”, Shkëndija, Prishtinë, 2009.
“Kur flasin poetët”, Shkëndija, Prishtinë, 2009.
“A mendojmë sa duhet për ato që kemi”, Shkëndija, Prishtinë, 2009.
“Përjetësi”, Shkëndija, Prishtinë, 2009.
“Në botën letrare të fëmijëve” (botim tjetër), Shkëndija, 2009.
“Fjalë e flakë”, Rozafa, Prishtinë, 2011.
“Arti i fjalës”, Shkëndija, Prishtinë, 2014.
“Kontekste letrare”, Shkëndija, Prishtinë, 2014.
“Fiksioni letrar dhe realiteti”, Shkëndija, Prishtinë, 2014.
“Sylë Zarbica – luftëtar i Shqipërisë Etnike” (monografi), Rozafa, Prishtinë, 2015.
“Bardhosh Gaçe – etnologu, studiuesi dhe pedagogu” (monografi, me bashkautorë), Maluka, Tiranë, 2015.
“Visare letrare – Vepra e Fran Ukcamës” (monografi), Shkëndija, Prishtinë, 2016.
“Thellësia e komunikimit artistik” (monografi për krijimtarinë e Ramadan Mehmetit), Shkëndija, Prishtinë, 2016.
“Rrjedha letrare – Kundrime estetike”, Rozafa, Prishtinë, 2018.
“Talent dhe përvojë krijuese e shkencore” (vështrim analitik për veprën “Vlera të anatemuara” të Astrit Bishqemit), Rozafa, Prishtinë, 2018.
“Hullime letrare”, Rozafa, Prishtinë, 2019.
“Realitete letrare”, Shkrola Print, Prishtinë, 2020.
“Sadri Shkodra” (monografi), Rozafa, Prishtinë, 2020.

Një opus me vlera të qëndrueshme

Shtrirja tematike e kësaj krijimtarie dëshmon qartë gjerësinë e interesimeve shkencore të autorit. Studimet e tij përfshijnë folklorin shqiptar, letërsinë për fëmijë, kritikën letrare, teorinë e letërsisë, metodikën e mësimdhënies, monografitë kushtuar figurave të njohura të kulturës dhe arsimit, si edhe analiza të shumta mbi autorë dhe vepra të letërsisë shqipe.

Veprat e prof. dr. Faik Shkodrës nuk përfaqësojnë vetëm një prodhim të pasur bibliografik. Ato janë rezultat i një pune shumëvjeçare kërkimore, i përkushtimit ndaj shkencës dhe i bindjes se studimi serioz mbetet mënyra më e mirë për të ruajtur, interpretuar dhe zhvilluar trashëgiminë kulturore shqiptare.

Në secilin prej botimeve të tij reflektohet kultura e gjerë akademike, përvoja shumëvjeçare pedagogjike dhe një metodologji e ndërtuar mbi argumentin shkencor, analizën kritike dhe interpretimin objektiv. Pikërisht për këtë arsye, krijimtaria e tij vazhdon të zërë një vend të rëndësishëm në studimet bashkëkohore shqiptare dhe mbetet një referencë e çmuar për studiuesit e rinj.

Prof. dr. Faik Shkodra – simbol i dijes, përkushtimit dhe integritetit intelektual

Rrugëtimi jetësor dhe profesional i prof. dr. Faik Shkodrës është një dëshmi e fuqisë së dijes, këmbënguljes dhe përkushtimit të vazhdueshëm. Nga një fëmijëri e kaluar në një mjedis rural, me vështirësi të shumta ekonomike dhe sociale, ai arriti të ngjitet në majat e arsimit dhe të shkencës, duke u bërë një prej figurave të respektuara të kulturës dhe arsimit shqiptar.

Historia e tij është historia e një brezi intelektualësh që dijen e panë si rrugë të vetme drejt përparimit. Sakrificat e viteve të para, udhëtimet e gjata për të ndjekur shkollimin, përballimi i kushteve të vështira dhe përpjekjet për të arritur arsimimin e lartë, nuk ishin vetëm sfida personale, por edhe dëshmi e një vullneti të jashtëzakonshëm për të mos iu dorëzuar rrethanave.

Në këtë kuptim, rruga e prof. dr. Faik Shkodrës të kujton fatet e shumë personaliteteve të mëdha të kulturës shqiptare, të cilët nga kushte të thjeshta jetese arritën të krijojnë vepra me vlerë të qëndrueshme. Madhështia e një intelektuali nuk përcaktohet nga rrethanat nga të cilat nis, por nga gjurmët që lë pas vetes.

Prof. dr. Faik Shkodra i përket atij brezi studiuesish që nuk e ndanë kurrë dijen nga përgjegjësia shoqërore. Për të, profesioni i pedagogut nuk ishte vetëm transmetim i njohurive, por formim i personaliteteve të reja. Në auditorë, në institucionet arsimore dhe në jetën publike, ai gjithmonë ka synuar të kultivojë mendimin kritik, dashurinë për gjuhën shqipe dhe respektin për vlerat kulturore.

Si studiues dhe kritik letrar, ai ka sjellë një qasje të veçantë në interpretimin e veprës artistike. Analizat e tij nuk janë ndërtuar mbi vlerësime sipërfaqësore, por mbi kërkime të thelluara, argumente shkencore dhe njohje të gjerë të historisë së letërsisë shqiptare. Ai ka ditur të vlerësojë krijimtarinë e autorëve, duke nxjerrë në pah vlerat estetike dhe tematike të veprave, por edhe duke ofruar kritika konstruktive aty ku ka qenë e nevojshme.

Për shumë krijues shqiptarë, veçanërisht në Anamoravë dhe më gjerë, vlerësimet e prof. dr. Faik Shkodrës kanë qenë një orientim i rëndësishëm në rrugëtimin e tyre artistik. Recensionet, analizat dhe shkrimet e tij kanë ndihmuar në afirmimin e vlerave të reja letrare dhe në krijimin e një komunikimi më të fuqishëm ndërmjet autorit, veprës dhe lexuesit.

Ai ka qenë gjithmonë i njohur për një stil të veçantë të kritikës letrare: të argumentuar, të qartë dhe të mbështetur në njohuri të thella profesionale. Në vend të gjykimeve të shpejta, ai ka zgjedhur analizën e kujdesshme dhe interpretimin e matur, duke e konsideruar kritikën jo si një proces gjykimi, por si një mënyrë për ta kuptuar dhe zhvilluar më tej artin letrar.

Një trashëgimi që mbetet

Pas dekadash pune në arsim, shkencë dhe kulturë, prof. dr. Faik Shkodra mbetet një nga figurat që kanë kontribuar në ruajtjen dhe zhvillimin e identitetit kulturor shqiptar. Veprimtaria e tij është dëshmi e një jete të ndërtuar mbi dijen, përgjegjësinë dhe dashurinë për fjalën shqipe.

Nga auditorët universitarë te veprat shkencore, nga angazhimi shoqëror te studimet letrare, nga puna me studentët te kontributi në kritikën letrare, ai ka lënë një gjurmë të qëndrueshme që shkon përtej një karriere individuale.

Në një kohë kur vlerat intelektuale kanë nevojë për mbështetje dhe afirmim, figura të tilla shërbejnë si shembull i rëndësisë së dijes dhe kulturës në zhvillimin e një shoqërie. Prof. dr. Faik Shkodra mbetet një prej atyre personaliteteve që kanë parë përtej kohës së tyre, duke ia kushtuar jetën shkencës, arsimit dhe kulturës shqiptare.

Vepra dhe angazhimi i tij janë dëshmi se puna e bërë me përkushtim dhe integritet nuk humbet me kalimin e viteve. Ajo mbetet pjesë e kujtesës kulturore dhe vazhdon të frymëzojë brezat që vijnë.

Prof. dr. Faik Shkodra – një jetë e ndërtuar mbi dijen, një emër i lidhur me shkencën dhe një kontribut që mbetet në historinë e arsimit dhe letërsisë shqiptare./rajonipress/