Sa herë shkoj drejt Kamenicës
Sa herë shkoj drejt Kamenicës, Po sa t’ dal n’ Qafë t’ Topanicës – M’ kaplon mall e nostalgji, Zjarr i madh më vlon në gji !…
Më shkojnë sytë n’ kodra t’ Zarbincës ,
Drejt Muhovcit e Breznicës ,
Kronidellit e Kopornicës ,
Drejt Hogoshtit e Dazhnicës …
Më shkojnë sytë drejt majës Kitkës ,
Velegllavës e Poliçkës ,
Desivojcës e Laçiqit ,
Drejt Lisockës e Shahiqit …
Drejt Magurës e Gjyrishecit ,
Drejt Pogllavlës e Tugjecit ,
Drejt Jallaqës e Zajçecit ,
Kremenatës e Dabishecit …
I shoh fshatrat si kurorë ,
Male e kodra mbulua me borë …
Me lot n’ sy shikoj Gollakun –
Në Tugjec , ku e lash konakun !…
Dhe kur kthehem hapa – hapa ,
Kryet shtrembët më mbetet mbrapa !
Zemra m’ mbushet mallëngjime –
Ku e lash vendlindjen time ?!
Ah , malësi e shenjtë Gollak –
Fort me ty kem hy në hak !
Pa dëshirë ta kthyem shpinën –
I lamë shkret trojet , vendlindjen !…
Gjilan, më 09.04.2015. Demir Krasniqi


