Farkëtarët

Poezi nga Bujar Salihu

Pështyjnë duart me rrebesh
Pastaj shtrëngojnë me dashuri
Bishtat e lëmuar të çekanëve të rëndë

Zakonisht godasin në pikë
S’ia huqin edhe kur rebelohet

Me goditje precize
Kalitin heshtjen
E gjallë të hekurit

Mes makthit të të rrahurave
Mprehin durimin e epur

Kur u nxehet shumë nga të rënat
I bien edhe më shumë
Edhe më fort

Kur rrezikon të marrë zjarr
Kokën ia mbajnë të ftohtë
Kur edhe duke ja zhytur
Në kazanin e madh me ujë të turbullt

Pastaj e nxjerrin prapë mbi kudhër
E rrahin e përkulin e lëmojnë

Derisa heshtja t’i marrë formë
Farkëtarët
këta fisnikë të zellshëm