Tragjikomedi e stërzgjatur

Nga Ruzhdi Kqiku

Moj Kosovë
e gjora
moj Kosovë
e mjerë

për ty
veç acar
e kurrë
s’doli verë

Të kanë bërë
të shkretën
si një leckë
pazari

Herë të bëjnë
dërrasë teatri
herë të shndrrojnë
në dërrasë varri

Je mbushë me liderë
dhe me bajraktarë
punët pështjellë si lëmsh
asgjë s’të lan mbarë

Je mbushë
kameleonë
dhe administratorë
plot

Herë ta
tregojnë karrotën
herë ta mëshojnë
me shkop

Menduam
ne të mjerët
se të lirë
do të jena

Por ikën
veç ujqërit
e mbetën
hijenat

Njëri ta
rjepë lëkurën
tjetëri ta
gërrynë ashtin

Njëri ta
ha mishin
tjetëri ta
pi gjakun

Je mbushë
e tëra
plot me
faqezinjë

Që njëri
të shanë
e tjetri
të p’shtyn

Njëri të
thërret njerkë
e tjetëri të
thotë nënë

Herë të
përplasin përtokë
herë të çojnë
në hënë

Pse kaq shumë
servilë
e plot
puthadorë

Të koritën
të tërën
e të bënë
horë

Por ti mbahu
Kosovë
si kështjellë
kala

Se falë gjakut
të bijave e bijëve
më të
mirë

K’thim më
mbrapa
s`ka