Ymer Halimi, na ishte një njeri qëndresë e përkushtues i madh i arsimit shqip

Gjilan – Thonë, njerëzit e mëdhenj të dijes e të shkencës, janë rreze drite që nuk shuhen, por që jetojnë gjatë në analet e e pavdekshme të atij kombi që i takon. Pse jo? Ata që janë munduar për kombin dhe vlerat e tij, janë dritë që nuk shuhen. Ata janë të pavdekshëm. I tillë ishte e mbeti Ymer Halimi, profesor i gjeografisë, i cili, vdekja e mori para kohe. E mori para kohe mu atëherë, kur, si shumë të tjerë, përhapën dritë e dituri tek gjenerata e reja. A mbeti vërtetë një njeri qëndresë e përkushtues i madh të arsimit shqip. Jo vetëm kaq.

Ymer Halimi është i lindur më 1942 në Cërnicë të Gjilanit. Këtu kreu shkollimin fillor, ndërsa ish-Normalen në Gjilan. Pas këtij shkollimi, Ymer Halimi vazhdoi studimet në Universitetin e Prishtinës, në degën e Gjeografisë. Me kohë i ka kryer studimet dhe ka diplomuar. Kudo që punoi, la mbresa tek kolegët e arsimit ku punoi e veproi. Mbresa të pashlyera la tek kolegët e Gjimnazit “Zenel Hajdini” të Gjilanit. Këtu ligjëroi dhe, ligjërata e tij ishte një fushë e përzier me historinë shqiptare. Ora e tij mësimore ishte me shumë pjesëza historike të popullit tonë. E donin shkollarët, por edhe ai ua kthente respektin dhe buzëqeshjen që punonte për ta.

Por, ja ai sot na mungon. Na mungon vetëm fizikisht. Vdiq në moshën 65-vjeçare në Gjilan, më 2007. Ishte veteran i arsimit, atdhetar i devotshëm dhe pajtimtar i shumë gjaqeve. Ishte i tëri njeri i kombit.

Ymer Halimi u shqua, në radhë të parë, njeri me virtyte të larta njerëzore, por u shtua se ishte njeri më njerëzori i fjalës pak, e punë shumë. Ishte i afërt me të gjithë. Gjithmonë qe i buzëqeshur. Qe njeri i ëmbël, ofrues, shpirtmirë, zemërgjerë, por ishte edhe përkushtues i madhe i arsimit shqip. Fjala e tij pati peshë të rëndë. Fliste aq sa i duhej muhabetit. Fjala e tij zuri vend në çdo kuvend. Kurrë të keqes nuk i ka thënë e bardhë, por edhe të bardhës nuk i ka thënë e zezë.

Ymeri e donte shumë gjeografinë, por e donte edhe historinë shqiptare. Këto dy lëndë i bashkonte. Zemra i bëhej mal kur i shihte njerëzit që përparonin. I donte dhe shumë i çmonte. I gëzohej lirisë, sepse, siç shtonte, “Liria është mbi të gjitha! Pa liri, s’ka të mira jete”. Dhe, ky njeri i tillë ishte nga familja e Ramiz Cërnicës, i cili shkoi pas gjurmëve të të parëve të tij. Biseda e tij bëhej si në oda me “Yrrnek për vek”. Ishte njeri me plot kuptimin e fjalës. I tëri atdhetar. Atdhetare ishte edhe familja e tij, Ramiz Cërnica – Hoxha, Raif Halimi, Kadri Halimi e shumë të tjerë nga Cërnica e Gjilanit.

Andaj, emri i tij nuk do të harrohet për jetë. Ky njeri nuk harrohet edhe për faktin se, në kohën më të vështirë, u gjend në krye të arsimit shqip, të Gjilanit. Ishte kohë e rëndë, kohë kur organet e dhunshme serbe bënin çdo gjë për ta ndalë arsimin shqip. E, në krye të arsimit, në Gjilaln, atë kohë, ishte Ymer Halimi, i cili qëndroi i fortë dhe i pathyeshëm. Pra, ishte një njeri qëndresë e përkushtues i madh i arsimit. Dhe, të paktë ishin ata njerëz që nuk iu frikësuan kësaj kohe të pakohë.

Edhe Ymer Halimi e përjetoi këtë “gjendje” të rëndë. Disa herë qe i ftuar në biseda informative. Ia montuan edhe skenarin se i janë gjetur gazeta e revista shqipet nga Shqipëria tek dera e tij. Ai, në një kohë, kur në gjimnazin e Gjilanit ishte drejtor, Vllada Cvetanoviqi, me tërë qenien e kundërshtoi atë për padrejtësitë që i bëheshin arsimit shqip. Së bashku me Rashit Gashin, atë kohë zëvendësdrejtor i gjimnazit, Meriman Brahën, profesor i gjuhës shqipe, Xhafer Xhaferin, profesor tash në Universitetin e Prishtinës e disa të tjerë, ishin zërat më të guximshëm që kundërshtuan drejtorin që e kishte “okupuar” gjimnazin disa vite, ku këtë tempull të dijes e të jetës drejtori në fjalë e konsideronte si tapi të tij. Ishin këto kohë shumë të rënda të arsimit shqip.

Kur erdhën kohët tjera të vitit 1990 e këndej, Ymer Halimi u gjend në krye të arsimit shqip. Nuk iu frikësua aspak dhunës së asaj kohe. Dhe, arsimi ynë shqiptar është krenar me emrin e tij që i priu asaj kohe. Ymeri e deshi punën dhe e çmoi shumë me ditar në dorë. Sa ishte profesor në gjimnazin e Gjilanit, ai në mënyrë vullnetare punoi në paralelet e “ndara” të gjimnazit në Zhegër.

Dhe, kush ka ndejtur pak kohë me Ymer Halimin, sot di të rrëfejë për figurën e tij si njeri qëndresë dhe përkushtues i madh i arsimit shqip. Kurrë nuk ka përtuar të fliste për historinë e popullit shqiptar. Kudo që ishte me shokë, ai atdhetarizmin e pati në gojë. Edhe Ymer ishte një arsimdashës i madh i shkollës shqipe./tefik selimi/rajonipress/