Veprimtari e Vllaznisë Shqiptare në Kanadë, fushim i shqiptarëve të Torontos

Ma shumë se njëmijë vetë morën pjesë në fushimin që u mbajt të dielën e 9 gushtit 2015 në një vend fort të bukur jashtë qytetit të Torontos. Në fushim, mikpritës i të cilit ishte Misioni katolik shqiptar i këtushëm “E lumja Nana Tereze”. Erdhën këtu shqiptarë të të gjitha moshave nga i gjithë rajoni i gjanë i Torontos madje këtu qe edhe një grup mysafirësh nga Detroidi, në mesin e të pranishmëve pati edhe shumë e shumë shqiptarë që mbajnë fenë e turkut dhe kjo tregoi se shqiptarët janë një dhe vetëm një.

Dashti Zoti dhe pushuesit kaluan një ditë të mrekullueshme mbasi moti qe i bukur dhe me diell; ngado valonte flamuri kuq e zi dhe kumbonte muzika e bukur shqipe. Ishin përgaditën shumë lojna sportive, ushqime të shijshme dhe të shumëduershme ndërsa fëmijët i ranë ndot dhe kryehupt ujit të pastër dhe u kënaqën me lojna të tjera të ndryshme.

Ranë në sy sidomos të rinjtë dhe të rejat që shërbenin dhe mbanin rregull të cilët ishin veshun me veshje kombëtare. Një fushim i tillë për shqiptarët e Torontos dhe të rajonit të saj asht ba tashti i përvitshëm dhe i përhershëm që mbahet çdo herë në këtë kohë të verës.

Aty kah dreka për besimtarët u mbajt mesha e së dieles të cilën e drejtoi prifti d. Mikel Pllumaj- mysafir i cili në fillim e falënderoi për këtë nder që i bani- famullitarin e këtushëm d. Gjovani Kokonën i cili si zot shtëpie që ishte sot, qe mjaft i ngarkuem me punë.

Predikimi i at Pllumajt shumë i ngjante një fjalimi patriotik; ai e madhnoi figurën e naltsueme të Nanës Tereze që e mahniti botën dhe për krenarinë që ndiejnë shqiptarët për Ta; foli për qëndresën dhe bashkimin kombëtar, falënderoi shqiptarët që edhe këtu ne këtë vend të largët po e mbajnë gjallë atdhetarizmin, gjuhën,kulturën dhe fenë shqiptare, që shqiptaret pa dallim feje të gjithë të jenë të bashkuem, të mendojnë për kombin e atdheun, ta ruejnë burrninë, besën, racën dhe fisin të cilit i takojnë.

T’i ruheni paburrnisë e pabesisë dhe të ligave të tjera, ta keni parasysh se të parët tanë nuk u gjujzuen dhe nuk e mohuen atdheun, kombin dhe fenë as para vdekjes që u kërcënohej. Marrë në tanësi pata përshtypjen se ky burrë i mpreht kelmendas kishte veshun petkun fetar vetëm e vetëm për qëllime patriotike. Gjatë gjithë ditës se fushimit nuk pushuen lojnat sportive të rinisë shqiptare dhe nuk u ndal për asnji çast kanga e gëzimi, vallja e hareja ndër pushuesit e gëzueshëm.

Njerëzit hanin e pinin e këndonin, takoheshin e kuvendonin dhe çmalleshin me shokë, miq e dashamirë me të cilët ndoshta nuk ishin pa nji kohë të gjatë dhe këtu gjetën nji rast të mirë të çmalleshin me njani-tjetrin. Të rijt dhe të rejat vallzonin e këndonin ndoshta u lindën, u shfaqën dhe u lidhën dashni e miqësi të reja – pse jo!/rajonipress/

Qamil S. Llashtica