“Si dikur, klyshi i dajës”: Muhamet Ajrullahu kujton me mall Agim Ramadanin

Gjilan – Një dedikim i mëhershëm i mbushur me ndjenjë dhe kujtime të pashlyeshme ka prekur zemrat e shumë qytetarëve, teksa Muhamet Ajrullahu ka rikthyer në fjalë një lidhje të veçantë me heroin Agim Ramadani. Iniciatori dhe realizuesi i projektit për vendosjen e shtatores së tij në qendër të Gjilanit, Ajrullahu ka zgjedhur një mënyrë intime dhe thellësisht njerëzore për ta kujtuar, përmes emocioneve që nuk i ka zbehur as koha.

Me një përkushtim të rrallë dhe një ndjenjë të thellë përgjegjësie, Muhamet Ajrullahu është shndërruar në një nga zërat më të palëkundur në ruajtjen dhe afirmimin e figurës së heroit Agim Ramadani.

Përtej lidhjes familjare, ai e ka mbrojtur dhe nderuar këtë figurë me dinjitet, jo vetëm në fjalë, por edhe përmes veprave konkrete, duke e sjellë kujtimin e komandantit gjithnjë më pranë qytetarëve.

Kudo që ka shkruar apo vepruar, Ajrullahu ka dëshmuar se respekti për heroin nuk është thjesht kujtesë, por angazhim i përditshëm për ta ruajtur të gjallë idealin që ai përfaqësoi.

Në një rrëfim që tejkalon kujtesën dhe prek përjetimin shpirtëror, ai rikthen momentet e fëmijërisë, kur e priste fshehur për ta befasuar dhe dëgjonte me dashuri thirrjen “klyshi i dajës”. Një thirrje që sot nuk vjen më me zë, por jeton thellë në ndjenjë dhe mall.

“Me mallin e para 25 viteve tu hodha në qafë, si atëherë kur të prisja pas dere i fshehur për me të befasuar. Nuk e ktheve kokën për të më thënë ‘klyshi i dajës’, por unë e ndjeva zërin tënd thellë në shpirt, aty ku ruaj dashurinë dhe mallin për ty,” shkruan ai, duke e kthyer kujtimin në një përjetim të gjallë.

Në këtë dedikim, rikthimi i Agim Ramadanit nuk është thjesht simbolik, por një prani që vjen “me madhështi, krenari dhe dashuri për atdheun”, ashtu siç e meriton një figurë që u bë sinonim i sakrificës dhe lirisë.

Ajrullahu e përmbyll mesazhin me një zotim personal dhe kolektiv: që ëndrrat dhe idealet e komandantit të mbeten udhërrëfyes për brezat. “Në çdo hap do të përpiqem të plotësoj ëndrrat dhe shpresën që atdheu ta shijojë lirinë e merituar,” shprehet ai.

Ky dedikim nuk është vetëm një kujtim personal, por një dëshmi se lidhjet e gjakut, dashurisë dhe sakrificës nuk zbehen me kohën, ato vetëm thellohen, duke u shndërruar në kujtesë kolektive dhe frymëzim për të ardhmen.

Në përmbylljen e manifestimit tradicional kulturor “Ditët e Agimit 2026” në Zhegër, më 3 maj, Muhamet Ajrullahu qëndronte me një krenari të qetë, thuajse solemne, pranë Jeton Ramadanit, djalit të komandantit Agim Ramadani.

Në atë çast të ngrirë në foto dhe në kujtesë, nuk ishte thjesht një prani fizike, por një vazhdimësi simbolike e një historie që nuk shuhet: një brez që mban mbi supe hijen e lavdisë dhe peshën e kujtesës.

Ajrullahu, si mbartës i një lidhjeje të brendshme dhe të përkushtuar ndaj figurës së dajës së tij, dhe Ramadani, si trashëgimtar i një emri që është bërë shenjë historie, dukeshin si dy pika të së njëjtës dritë, ku nderi, kujtimi dhe krenaria për Atdheun takohen pa fjalë, por me një gjuhë më të thellë se ajo e saj: gjuhën e përjetësisë./rajonipress/