Shefqet Kaqaniku ishte krenaria e kombit dhe gur themeltar i arsimit shqip…

Gjilan – Në zyrën e drejtorit të Shkollës fillore “Agim Ramadani” në Zhegër, qëndron lart e krenar fotografia e mësuesit Shefqet Kaqanikut. Qëndron dhe, secili qytetar, që hyn brenda, sytë i shkojnë kah kjo foto e atdhetarit dhe arsimdashësit të madh të shkollës shqipe. Shefqet Kaqaniku ishte vërtet mësues i dalluar në fshatin Zhegër gjatë vitit 1947-1951. Ai ishte i lindur, më 3 janar të vitit 1926, ndërsa vdiq më 31 janar të vitit 1951.
Shefqet Kaqaniku ishte e mbeti krenaria e kombit shqiptar.

Ai punoi si mësues në shkollën fillore në Zhegër, Malësia e Karadakut. Ishte intelektual i dalluar i asaj kohe, i cili tek shkollarët dhe popullata e kësaj ane ka lënë përshtypje të jashtëzakonshme. Pse jo? Thonë se, Shefqeti ka qenë punëtor i madh i arsimit. Ai punën e ka respektuar shumë. Popullata e kësaj ane e ka dashur dhe gjithnjë fliste fjalë miradije për mësuesin e tyre Shefqet.

Por, edhe fëmijët e fshatit tregonin e rrëfenin për frymën atdhetare të mësuesit të tyre. Po ashtu, fjalë miradije ka edhe mësuesi Ilaz Jashari, qytetar gjilanas, i cili, edhe sot rrëfen shumë ngjarje për figurën e mësuesit në fjalë. Ai (Ilazi) në veprën e tij dokumentar “Jeta e ka rrugën e saj” flitet me pietet për figurën e madhe të Shefqet Kaqanikut, mësues. Ai shton se, mësuesi Shefqet ishte dhe mbeti një gur themeltar i shkollës shqipe. Pse jo?

Shefqet Kaqanikun ishte njeri i përkryer i çështjes atdhetare. Ai shkëlqeu në profesionin e tij prej mësuesi. Përherë në shkollë e në takime me qytetarë jepte mesazhe për ta ardhmen e popullit e vendit të tij. Thoshte: “Nuk ka fuqi më të fuqishme se shkolla dhe arsimimi i të rinjve. Vetëm shkolla është arma më e fortë e armikut”! Ai qe mësuesi i njohur e i dalluar në Prizerën. Një mësues atdhetar e punëtor. Mësues i veprimeve të mëdha. Fund e krye – mësues i merituar. Si i rinj, ato vite, Shevqet Kaqaniku ishte pjesëmarrës i luftës antifashiste në Kosovë. Sigurimi Shtetëror e kishte në plan që mësuesin Shefqet ta largojë nga Prizereni.

Për atë kohë, regjimi serb e konsideronte si një njeri i rrezikshëm për shtetin e Jugosllavisë. Andaj, atë e urrenin, për faktin se e kishin hetuar se punonte natë e ditë kundër tyre. Atë kohë, ky njeri atdhetar, publikisht kishte reaguar kundër shpërnguljes së shqiptarëve për Turqi. Sigurimi i atëhershëm Shtetëror (UDB-a) shpesh zuri ta ftojë nëpër biseda informative, sidomos gjatë natës. E maltretonin psiqikisht duke pyetur për çdo gjë që u interesonte. Ky fliste, por përgjigja e tij ishte e matur dhe e guximshme. E kuptonin të tjerët, të UDB-së se kishin punë me një intelektual të madh të kohës.

Njerëzit e shtetit e pyesnin Shefqetin: “Ai e din mirë se përse të kemi ftuar në këto biseda informative”? Shefqet Kaqaniku u bënte se s’po e kupton qëllimin e pushtetit serb. Ja si rrëfen vepra e autorit në fjalë: “ Shefqeti u kishte thënë njerëzve të Sigurimit Shtetëror: “Unë për Turqi nuk mund të shpërngulem. Përse nuk mund të shpërngulesh për Turqi, i thonë? – Ti e di gjuhën turke dhe e flet bukur? – “Po, tha Shefqeti, – unë di ta flasë gjuhën turqishte, por unë nuk jamë turk. Unë jam shqiptar….” I drejtohen: “Çka ka lidhje pse je shqiptar, ju e keni të njëjtën fe”.

Kur e shohin se Shefqet Kaqaniku është kokëfortë, zyrtarët e shtetit serb ia bëjnë punët ngushtë duke iu kërcënuar: “Ose do të shpërngulesh për Turqi, ose do të likuidojmë”!
Kur e pa vendosmërinë e njerëzve të Sigurimit, se ai nuk ka vend sipas tyre dhe duhet të largohet nga Przereni, Shefqeti u thotë atyre: “Unë do të shpërngulesha nga Prizereni, nëse ma mundësoni shkuarjen time për Shqipëri. Aty ku flitet gjuha ime amtare”. Shefqetit i thanë: “Nesër bëhu gati se do të shpërngulesh për Shqiperi”! Të nesërmen atë e sollën gjer në kufi. Ai shkoi në Shqipëri.

Në Tiranë, Shefqeti kishte shumë shokë të luftës. Sigurimi Informativ e ftoi Shefqet Kaqanikun në bisedë informative. Shefqeti u rrëfeu tërë ngjarjen se si Sigurimi Shtetëror i Jugosllavisë, nga torturat e mëdha, që po ushtron mbi shqiptarët, po e detyron të shpërngulen për Turqi. Nëse shteti i Shqipërisë nuk ndërmerr diçka që Sigurimi Shtetëror i Jugosllavisë ta ndërprejë dhunën mbi Shqiptarët, Kosova do mbetej pa shqiptarë, u kishte thanë Shefqeti, një mësues i madh i shkollës shqipe.

Thonë, nga ky moment “gjendja” pati ndryshuar për të mirë të shqiptarëve. Shefqeti ishte mësues me profesion, të cilin profesion e ushtroi gjerë në pension. Shqiptaret kërkuan shpëtim duke u shpërngulur për Turqi. Ata asgjë s’kanë të përbashkët me turqit, pos fesë. Shqiptarët kanë gjuhën e tyre, zakonet dhe doket.

Ata e dinin mirë që Sigurimi Shtetëror në krye me Aleksandër Rankoviqin, i cili ka bërë organizimin e shpërnguljes së shqiptarëve për Turqi. Këtë histori të dhimbshme e din i madh e i vogël kosovar. Edhe mësuesit e kohës së tij, si Bajram Shabani, Mejdi Kadriu e të tjerë, flasin sot me pietet për mësuesin Shefqet Kaqanikun. Ai ishte e mbeti krenaria e kombit shqiptar! Ishte një figurë e madhe e arsimit shqip. /tefik selimi/rajonipress/