Pensionohet arsimtari Xhelal Rashiti, la pas shembullin e tij njerëzor, përkushtim, korrektësi dhe dashuri për profesionin
Gjilan – Prandaj, sot ne nuk po i themi lamtumirë Xhelalit, por po i shprehim mirënjohje për gjithçka që bëri për arsimin dhe edukimin, duke e ditur se gjurmët e tij do të mbeten të pashlyeshme në mendjet dhe zemrat tona ka thënë Nehat Shabani drejtor i shkollës “Esat Berisha” në Llashticë.
Fjalim rasti, Ceremonia e pensionimit të arsimtarit Xhelal Rashitit
Fjalimi i drejtorit Nehat Shabani
Të nderuar kolegë, nxënës, prindër dhe mysafirë,
Jemi tubuar sot për një ceremoni të veçantë, për ta përshëndetur dhe nderuar ars. Xhelal Rashitin, i cili pas më shumë se 30 viteve me ditar në dorë, sot po mbyll me dinjitet rrugëtimin e tij profesional dhe po hyn në një etapë të re të jetës – pensionimin.
Arsimtari Xhelal lindi më 10 shtator 1960 në fshatin Burincë, Komuna e Gjilanit. Shkollën fillore e kreu në vendlindje, ndërsa shkollën e mesme dhe Akademinë Pedagogjike në Gjilan. Më pas, në Shkollën e Lartë Pedagogjike “Skënderbeu”, drejtimi Gjuhë dhe Letërsi Shqipe, u diplomua me sukses.
Pas përfundimit të studimeve, në vitin 1981, u punësua në kombinatin e tekstilit “Integj” në Gjilan, ku punoi deri në vitin 1989. Po atë vit emigroi në Zvicër për tri vite, për të punuar me vizë pune, e më pas u kthye në atdhe, ku krijoi familje me bashkëshorten e tij Nazmijen dhe fëmijët: Skyfterin, Xhemailin dhe Besartën.
Karrierën në arsim e nisi në shkollën fillore “Milladin Popoviç” në fshatin Muqibabë, ku punoi deri në vitin 1999. Pas luftës, më 1 shtator 1999, u punësua në shkollën fillore “Esat Berisha” në Llashticë, ku me përkushtim e dashuri për mësimdhënie e vijoi punën deri në pensionim.
Gjatë gjithë këtyre viteve, ars. Xhelal dha një kontribut të çmuar në edukimin e shumë gjeneratave, duke u përkujdesur që nxënësit të mësonin dhe të donin gjuhën amtare – gjuhë që vetë e deshi dhe e ligjëroi me pasion.
Ai ndoqi me përkushtim trajnime të shumta profesionale, përfshirë programin e AKM-së (Avancimi i Kualifikimit të Mësimdhënësve), ku diplomoi me sukses. Ishte mësues i dashur me nxënësit, koleg bashkëpunëtor, modest dhe profesionist i përpikët. Përveç njohurive, ai la pas edhe shembullin e tij njerëzor – përkushtim, korrektësi dhe dashuri për profesionin.
Prandaj, sot ne nuk po i themi lamtumirë Xhelalit, por po i shprehim mirënjohje për gjithçka që bëri për arsimin dhe edukimin, duke e ditur se gjurmët e tij do të mbeten të pashlyeshme në mendjet dhe zemrat tona.
I urojmë shumë shëndet, gëzim dhe jetë të gjatë pranë familjes së tij, duke shpresuar që vitet e pensionimit t’i ketë po aq të begata sa edhe vitet e punës.
Faleminderit!
Në Llashticë, më 10.09.2025
Drejtori Nehat Shabani



