Nuk e di!

Poezi nga Nijazi Kastrati

Nuk e di dhe sa më kanë mbetur

Mirë e di sa më janë tretur

Ikën shkuan një nga një

Nuk i pashë as vet me sy

Ca të rënda e ca të lehta

Në disa hasa si thikë t’mprehta

Trup e shpirt shumëherë m’gërvishën

Në rrugë të rënda këmbët u prishën

Deri këtu disi arrita

S’besoj kend që e mërzita

Me këmbë të mbarë vetëm udhëtova

Të keqen kujt nuk ia mendova

Kështu në shpirt jam i ndërtuar

Çdokend në nevojë për ta ndihmuar

E kam shpirtin shumë të brisht

Kurrë mirësisë s’i kam ba bisht!