Një vepër publicistike që flet për diskriminimin e shqiptarëve

Gjilan – Autori i 10-të veprave publicistike e dokumentare, Osman Behluli, nga Gjilanit, i ardhur nga fshati Ilincë, komuna e Preshevës, ditë më parë botoi veprën e radhës publicistike e dokumentare me titull “Diskriminimi i shqiptarëve” (2017). Është kjo një vepër publicistike, e cila ngërthen në vete ngjarje, të dhëna, “rrëfime” ngjarjesh, forma të ndryshme të diskriminimit të shqiptarëve nga format më perfide të diskriminimit që janë zbatuar në mënyrë publike e të hapur para popullatës në fjalë. Me fjalë të tjera, ngjarjet për të cilat bënë fjalë autori i veprës në fjalë, janë kryesisht ngjarje të pas luftës së fundit (1999).

Vepra e O. Behlulit të përkujton ndonjë vepër ditar kohe e jete, sepse, autori, duke i dëgjuar këto “rrethana” apo forma të diskriminimit ndaj popullatës shqiptare, sikur e ka ndjerë të nevojshme faktin që të lë gjurmë me anë të këtij dokumentari shkrimor. Në anën tjetër, vepra e këtij autori është një aktivitet i radhës së autorit, i cili, si shumë të tjerë autorë, është nxitur të shkruajë e të lë një dokument të tillë, i cili, edhe në kjo formë të shkrimit, e ka rëndësinë e vetë si një plotësim i zhvillimeve të kësaj kohe.

Në përmbajtjen e kësaj vepre janë ndarë temat për të cilat ka shtuar autori, si janë: Kur ligji zbatohet sipas dëshirës; Kërkesë drejtuar deputetëve të Parlamentit të Kosovës; Sa është e besueshme Lotaria e Kosovës; Kur profesionistin e zgjedhë amatori; Mosveprimi efikas i njerëzve të sistemit të drejtësisë; Pse u hoq mbrojtja popullore nga plan-programet arsimore; Si është mbrojtja e ambientit në Kosovë; Turpi i gjykatës – Zejnepe Berisha; Gjarpëri të kafshon kur e shkel në bisht; Si sillen mjekët dhe qeveria ndaj pacientëve të Kosovës; Diskriminimi i shqiptarëve edhe në udhëtim; Formimi i qeverisë në Shkup nga partija LSDM dhe partitë shqiptare; Nacionalizmi maqedonas në shikim të parë; Kisha e Sllobodanit në korpusin e Universitetit; Rrënimi i fabrikës së bukës, miellit dhe duhanit në Gjilan; ISIS në Kosovë dhe në trojet tjera shqiptare; Sulm ushtarak dhe policor në Preshevë; Për lule 40 mijë euro; Dhjetë deputetë serbë sa 100 deputetë shqiptarë; Robërimi i shekullor i Peshterit; Mos harroni; Krimi që nuk u dëshkua; Edhe pas 18 vitesh pjesëtarët e UÇK-së pa status të rregulluar; Politikanët afrikanë ma të mirë se ata kosovarë; I tërë pushteti në duar të UNMIK-ut; Diskriminimi i punëtorëve të arsimit; Asociacioni i komunave me shumicë serbe; Flamuri dhe himni i Kosovës; Timori Lindor dhe Kosova; Demarkacioni me Malin e Zi; “Demokracia” e evropiane diskriminim për shqiptarët e Kosovës; Vrasjet me paramendim – dhe tema e fundit e kësaj vepre publicistike është Kontributi i kryetarëve në diskriminimin e shqiptarëve.

Në parathënien e veprës, autori shton se, është i brengosur “për pakujdesinë që po tregojnë politikanët shqiptarë ndaj popullatës shqiptare që jetojnë në vendet malore”, siç shton më tutje, këta politikaj “nuk po tregojnë kurrfarë interesimi e përkujdesje për këta shqiptarë”(f.7). Mandej, më tutje, autori i këtyre radhëve parathënies së veprës shton se, si”shembull i merr manipulimet me paratë e taksapaguesve, të cilat, sipas tij, – plaçkiten nga qeveritarët lokalë” (f.7).

Autori i parathënies së veprës flet mandej për organet e drejtësisë, të cilët kanë pozita dhe janë të caktuar nga njerëz joprofesionalistë, mandej, autori shton se, “vëmendje të veçantë i kushton politikës shqifëse sllave, e veçmas asaj serbe”. Në vepër, autori flet për rastin e Çamërisë, ku është bërë pastrim etnik, duke i dëbuar shqiptarët në të katër e botës. Në vepër autori flet edhe për “gjendjen” e shqiptarëve nga sanxhaku i Nishit, Toplicës, sanxhaku i Novi Pazari, Peshteri etj. Na flet për gjendjen e shqiptarëve në Maqedoni, për shqiptarët në Kosovën Lindore, ku shton se, “mjafton të ceken vetëm maltretimet që ua bën shqiptarëve në pikën e kalimit kufitar, ku shqiptarët janë të shtrënguar të presin 5-6 orë” për ta kaluar kufirin me Serbinë.

Po ashtu, autori i parathënies së veprës thotë se, “Hiç fjalë më të mira autori nuk përdor edhe për Enver Hoxhën, si diktator më i egër në Evropë dhe në botë”(f.10). Por, fjalë të mira ka autori kur flet për Ramiz Alinë, Sali Berishën, Ismaj Qemajlin, Ibrahim Rugovën e Arbër Xhaferin” (f.10).

Dhe, në fund, autori shton se, “për këtë gjendje që janë shqiptarët në radhë të parë i fajëson armiqtë e shqiptarëve si janë sllavët dhe grekët, por fajin më të madh ua hedh prijësve shqiptarë, të cilët, sipas tij, nuk kanë treguar asnjë pikë interesimi për zgjidhjen e çështjes kombëtare shqiptare”(f.10). Vepra në fjalë e O. Behlulit ka 251 faqe tekst./tefik selimi/rajonipress/