Kodi i kohërave ( Kreshnikut të maleve, Idriz Seferit )

Kohëra të palavdishme këndej po vijnë, Rrënjëve të moçme kopila po mbijnë, Për përtëritjen e farës sonë lypset kodi yt, Gjysma e një Shqipërie na ngeli në fyt

Bima e Re po mbështillet me egjër
Nëpër pragje portash gufon bari i egër
Po kush s’gërmucet nuk zgjatë dorën
Xhepave të grisur qëmoti humbëm orën

Faqen e Zezë ia mveshëm tonës Fytyrë
Pështyjmë pastaj në secilën pasqyrë
Kishe tepër kemi a po heqim për mend
S’di në do t’ i ruajmë dhe dy gisht vend

Shtëpisë sonë kurqysh nuk i tymon oxhaku
Dhe ty bash rastësisht nuk t’u nda mustaku
Se si ngushëllohemi ende nga jotja ofshamë
Po as me jetërat tona Një Shqipëri s’e bëmë

Sabit Rrustemi

(Nga libri në botim: PA NJË VDEKJE MBES )