I vogli njeri

Poezi nga Demush Mehmeti

Gradë për gradë e shijojmë të lartën temperaturë
Mbyllur vetmie
Ziejm nga djegiet e saj
Dhe ajër Zoti thithim me karar

Trembemi nga teshtitjet aromë vrastare
Jetën e duam fort
Dhembshëm padashje iket nga njerëzia
Mos të na zhbëj kjo e ligë

Futur në arenë vetmie tretur në mall
U bëm shkrumb merzie
Me shijën e pazbehur për jetën
Aromë e vdekjes ngulfatë

Grimcë e padukshme tinëzisht na vret
Ligësi e saj kafshon keq
Jeta si përherë na mbetet e dashur
Me të mirën e vet

Breku na u shtrëngua për prapanice
Leckën e mbështesim në hundë
E padëshiruar na rrinë afër
Dashuria kuptim jetë njeriu na rrinë largë

Sa e vogël na doli kjo bota jonë e madhe
Pak bën për veti i vogli njeri
Për jetën me rrjedhat e saj
Jeta pa të tjerët sështë jetë nuk ka kuptim

Shpërndaje.
© RAJONIPRESS

Vërejtje!

RajoniPress.com nuk do të botojë shkrime që nuk i përmbushin kriteret dhe standardet profesionale të gazetarisë bashkëkohore. Nuk do të ketë për askënd mbyllje apo censurë, por jemi të fokusuar që në këtë agjenci, lajmi, shkrimi, raporti, intervista dhe opinioni të plotësojnë kriteret profesionale. Gjithashtu opinionet, analizat, komentet, nuk duhet të shkelin parimet etike (gjuhën e urrejtjes, fyerjet, diskriminimet e çfarëdoshme).