Ganimet Klaiqi, gazetari i qetë që la gjurmë të thella në fjalën publike

Gjilan – Në një profesion ku zëri shpesh ngatërrohet me zhurmën dhe shpejtësia me thellësinë, ka pasur gazetarë që kanë zgjedhur një rrugë tjetër: heshtjen e përgjegjshme, fjalën e peshuar dhe respektin e pakushtëzuar për faktin. Ganimet Klaiqi ishte njëri prej tyre. Pa kërkuar vëmendje dhe pa ndërtuar profil publik mbi sensacionalizëm, ai la gjurmë të qëndrueshme në gazetarinë kosovare, duke e ushtruar profesionin si shërbim publik dhe akt moral. Ganimet Klaiqi ishte përfaqësues i një brezi gazetarësh që e kuptuan profesionin si mision publik, jo si mjet ekspozimi personal. I qetë në paraqitje, i saktë në fjalë dhe i kujdesshëm në raportim, ai ndërtoi me vite një profil profesional të besueshëm, duke u bërë zë i arsyes dhe i etikës në një kohë sfiduese për median në Kosovë.

Ndarja e tij nga jeta, në një moshë kur përvoja profesionale arrin pjekurinë më të plotë, nuk ishte vetëm humbje personale për familjen dhe miqtë, por një humbje e heshtur për gazetarinë shqiptare në Kosovë, një profesion që ka gjithnjë e më shumë nevojë për figura të tilla: të qeta, të drejta dhe të pakompromis me të vërtetën.

Në historinë e gazetarisë kosovare ka emra që nuk kanë kërkuar kurrë zhurmë për të qenë të rëndësishëm. Njëri prej tyre është edhe Ganimet Klaiqi, gazetar i Koha Ditore, profesionist i përkushtuar dhe intelektual i matur, i cili u nda nga jeta në një moshë relativisht të re, duke lënë pas një boshllëk të ndjeshëm në komunitetin mediatik dhe akademik.

Ganimet Klaiqi ishte përfaqësues i një brezi gazetarësh që e kuptuan profesionin si mision publik, jo si mjet ekspozimi personal. I qetë në paraqitje, i saktë në fjalë dhe i kujdesshëm në raportim, ai ndërtoi me vite një profil profesional të besueshëm, duke u bërë zë i arsyes dhe i etikës në një kohë sfiduese për median në Kosovë.

Një karrierë e ndërtuar mbi seriozitet dhe përkushtim

Klaiqi ishte i angazhuar për shumë vite në gazetën Koha Ditore, një nga institucionet më të rëndësishme të shtypit në Kosovë. Si gazetar dhe korrespondent, ai mbuloi tema me ndjeshmëri të lartë shoqërore dhe politike, duke u dalluar për qasje analitike, gjuhë të matur dhe respekt të thellë për faktin.

Ai nuk ishte gazetar i titujve sensacionalë, por i teksteve që qëndrojnë në kohë. Shkrimet e tij karakterizoheshin nga qartësia, konteksti dhe përgjegjësia editoriale, elemente që sot shpesh mungojnë në hapësirën publike.

Para dhe paralelisht me angazhimin në media, Ganimet Klaiqi kishte një formim të fortë akademik në fushën e gjuhës dhe letërsisë shqipe. Ai përfundoi studimet universitare dhe pasuniversitare në Universitetin e Prishtinës, ndërsa për një periudhë punoi edhe si mësimdhënës. Ky formim i gjerë reflektohej drejtpërdrejt në cilësinë e shkrimit dhe në kulturën e tij profesionale.

Gazetari dhe pedagogu

Përveç gazetarisë praktike, Klaiqi ishte i angazhuar edhe në edukimin e brezave të rinj. Ai kontribuoi në mjedisin akademik, duke ndarë përvojën e tij profesionale me studentë të gazetarisë dhe komunikimit. Për shumë prej tyre, ai ishte shembull i gazetarit që ndërton autoritet përmes dijes dhe etikës, jo përmes protagonizmit.

Studentët dhe kolegët e përshkruanin si njeri të qetë, të përkushtuar dhe gjithmonë të gatshëm për debat profesional, pa imponim dhe pa arrogancë, cilësi gjithnjë e më të rralla në diskursin publik.

Një humbje e parakohshme

Vdekja e Ganimet Klaiqit, pas një sëmundjeje të rëndë, u përjetua si një humbje e madhe jo vetëm për familjen e tij, por edhe për gazetarinë kosovare në tërësi. Ai u nda nga jeta në moshën 52-vjeçare, në një periudhë kur përvoja dhe maturia e tij profesionale kishin ende shumë për të dhënë.

Reagimet pas ndarjes së tij nga jeta dëshmuan respektin e gjerë që gëzonte në mesin e kolegëve, institucioneve mediatike dhe publikut. Ai u kujtua si gazetar me integritet, njeri i fjalës së matur dhe profesionist që nuk e komprometoi kurrë standardin etik.

Trashëgimia profesionale

Trashëgimia e Ganimet Klaiqit nuk matet me famë apo numër klikimesh, por me besueshmëri, qëndrueshmëri profesionale dhe kontribut të heshtur, por të thellë. Ai mbetet shembull i gazetarit që i shërbeu publikut pa bujë, por me përgjegjësi.

Në një kohë kur gazetaria përballet me presione politike, ekonomike dhe teknologjike, figura si Ganimet Klaiqi na kujtojnë se thelbi i këtij profesioni qëndron te njeriu, te etika dhe te përkushtimi ndaj së vërtetës.

Ganimet Klaiqi, gazetari që e mbrojti fjalën e lirë deri në frymën e fundit

Pas përfundimit të luftës, Ganimet Klaiqi u angazhua për një vit në institucionet e përkohshme të Kosovës, ku ushtroi detyrën e shefit të Zyrës së Informacionit në Kamenicë. Në këtë periudhë tranzicioni dhe rindërtimi institucional, ai mbeti aktiv edhe në krijimtarinë letrare, duke shkruar prozë dhe poezi, si formë reflektimi personal dhe shprehjeje intelektuale.

Në vitin 2000, Klaiqi iu rikthye gazetarisë, profesionit që do ta ushtronte me përkushtim deri në vitin 2015. Paralelisht me angazhimin në media, ai nisi edhe ligjërimin në UBT, duke ndarë përvojën e tij profesionale me studentët e gazetarisë dhe komunikimit. Këtë rol akademik e mbajti me seriozitet dhe përgjegjësi deri në ditët e fundit të jetës së tij, duke e konsideruar edukimin e brezave të rinj si vazhdim natyror të misionit të gazetarit.

Disa orë para se të ndërronte jetë, Ganimet Klaiqi la një porosi publike për institucionet, gazetarët dhe studentët e tij, një mesazh që sot lexohet si testament profesional dhe moral:

“Të nderuar miq, profesorë, gazetarë, familjarë të dashur, vëllezër e motra që më qëndroni pranë në këto ditë të vështira për shërimin tim.
Lajmet nga shoqëria po vijnë si bomba të kurdisura, pa rrugëdalje, për shkak të një mendësie që shpesh rezulton primitive. Sulmet ndaj mendimit të lirë janë sulme ndaj vetë historisë njerëzore.
Edhe në organizimet më të hershme shoqërore, liria e shprehjes ishte dhe mbeti boshti i demokracisë.
Mos i sulmoni gazetarët për bindjen e tyre të lirë. Ata mund të jenë shtyllat që i japin hov luftës kundër korrupsionit dhe krimit të organizuar. Janë tanët dhe ashtu i duam.”

Kjo porosi e fundit përmbledh në mënyrë të qartë filozofinë profesionale të Ganimet Klaiqit: mbrojtjen e fjalës së lirë, respektin për gazetarinë dhe bindjen se pa media të pavarura nuk mund të ketë demokraci funksionale.

Musa Sabedini në kujtim të Ganimet Klaiqit: Iku edhe njëri nga ne, Ganimeti – miku im dhe i juaji

Sot është ndarë nga jeta, vetëm fizikisht, gazetari, profesori dhe njeriu i jashtëzakonshëm Ganimet Klaiqi. Lajmi për vdekjen e tij, pas një sëmundjeje të rëndë, është i trishtë, i rëndë dhe i vështirë për t’u përballuar shkruante Musa Sabedini mik i ngushtë dhe koleg i kahershëm i Ganimet Klaiqit.

Ganimeti, ose siç e quaja unë, Ganimet djali, mbetet një nga figurat më të përkushtuara të gazetarisë kosovare. Ai ishte një profesor i dashur, human dhe thellësisht njerëzor me studentët e tij, të cilët i çmonte pa masë. Po aq i respektuar ishte edhe në mesin e kolegëve në UBT, ku edhe punoi deri në ditët e fundit të jetës së tij.

Për shumë vite, Ganimet Klaiqi ishte edhe gazetar në të përditshmen “Koha Ditore”, ku shërbeu me profesionalizëm dhe integritet. Ai ishte gjithashtu pjesë e Bordit të Klubit të Gazetarëve “Beqir Musliu”, duke kontribuar aktivisht në jetën profesionale dhe kulturore të komunitetit gazetaresk.

Sot ndjehem i prekur dhe thellësisht i lënduar nga kjo humbje. Iku një mik, një koleg dhe një njeri i mirë, njëri nga ne.
Ngushëllimet më të sinqerta familjes së gjerë Klaiqi, studentëve, profesorëve dhe miqve të shumtë që Ganimeti kishte anekënd Kosovës.

Pusho i qetë, miku im. Jam krenar që pata fatin të isha pjesë e shumë rrugëtimeve dhe zhvillimeve profesionale së bashku me ty.

Ganimet Klaiqi u nda nga ne vetëm fizikisht, sepse në kujtesën tonë kolektive ai vazhdon të jetojë sot dhe do të jetojë gjithmonë. Kujtimi për shpirtin e tij të bardhë mbetet i freskët, ashtu si humanizmi i madh që e karakterizonte në çdo marrëdhënie njerëzore. Ai do të kujtohet gjatë për nivelin e lartë profesional, për kulturën, edukimin dhe përkushtimin familjar, për të qenit njeri i fjalës dhe i besës, gjithmonë bashkëpunues dhe komunikues me zemër të hapur.

Ganimeti ishte njeri i muhabetit të rrafshët, kryefamiljar i përkryer, mik i sinqertë, dashamirës i lirisë dhe mbrojtës i palëkundur i vlerave themelore të gazetarisë. Ai nuk ishte vetëm gazetar apo profesor, por shembull i qytetarisë dhe i integritetit njerëzor.

Një ndarje që ende e kemi të vështirë dhe të rëndë ta pranojmë, Ganimet Klaiqi vazhdon të jetojë në zemrat tona dhe në kujtimet e bukura, të mbushura me momente domethënëse dhe njerëzore.

Ai e deshi profesionin më shumë se veten. Sakrifikoi dhe rrezikoi shumë për të lënë gjurmë të qëndrueshme në historinë e gazetarisë kosovare. Punën e tij e bënte me përkushtim, zell dhe dashuri të sinqertë. Dinte të jepte gjithçka nga vetja dhe të përshtatej në çdo situatë, në momente të rënda apo të lehta, të ëmbla apo të hidhura. As sëmundja nuk e gjunjëzoi shpirtërisht: edhe në ditët më të vështira ai doli në mbrojtje të kolegëve dhe të profesionit, duke dëshmuar forcë morale dhe dinjitet të rrallë.

Ky ishte Ganimeti ynë dhe i juaji: i dashur, i hapur, komunikues, fjalëpak por i thellë, njeri i zemrës dhe i shpirtit, njeri i miqësisë së sinqertë dhe i përgjegjësisë familjare, mbrojtës i palëkundur i lirisë së shprehjes dhe i etikës profesionale.

Fidanishtja e një trashëgimie profesionale

Ganimet Klaiqi do të mbahet mend gjatë edhe për dimensionin e tij profesional dhe për respektin e jashtëzakonshëm njerëzor që tregonte ndaj të tjerëve. Janë të rrallë njerëzit si ai, që i janë përkushtuar gazetarisë me kaq shumë devotshmëri, duke dhënë maksimumin nga vetja dhe duke qenë gjithmonë në shërbim të lexuesit dhe interesit publik.

Ai mbetet një nga figurat më të përkushtuara të gazetarisë kosovare, një profesor i dashur, human dhe thellësisht njerëzor me studentët, të cilët i çmonte dhe i respektonte pa masë, ashtu siç respektohej nga kolegët e tij në UBT, ku edhe punoi deri në ditët e fundit të jetës.

Kujtimi për Ganimet Klaiqin nuk është vetëm një kujtim personal, por një trashëgimi morale dhe profesionale, që vazhdon të frymëzojë brezat e rinj të gazetarëve dhe të gjithë ata që besojnë se gazetaria është, para së gjithash, shërbim ndaj së vërtetës dhe njeriut.
Kujtimi i tij mbetet i gjallë në faqet që shkroi, në studentët që formoi dhe në respektin që la pas./rajonipress/