Plagë që nuk shërohen, rrëfime për humbjet dhe shpërnguljen e banorëve të Llashticës

Gjilan – Pasojat e luftës së fundit në Kosovë nuk u ndalën me përfundimin e saj. Për banorët e Llashticës, një fshat pranë Gjilani, tragjedia vazhdoi të jetojë në kujtime, në mungesë dhe në shpërndarjen e dhimbshme nëpër botë. Sipas të dhënave, banorët e këtij fshati u detyruan të shpërndahen në 16 shtete të ndryshme, duke e bartur me vete plagën e luftës, ndërsa shumë prej tyre vetëm vite më vonë arritën të kthehen në shtëpitë e tyre.

Menjëherë pas luftës, në mesin e atyre që konsideroheshin të zhdukur, u gjetën trupat e Lulzim Feti Musliut, nxënës i klasës së pestë, dhe Nezir Ramushit, dëshmi tronditëse e fatit që i kishte goditur edhe më të pafajshmit. Sipas dëshmitarëve, trupi i Lulzim Musliut u gjet më 18 qershor 1999 në vendin e quajtur “Gropat e Macave”.

Ai ishte vrarë me një plumb në kokë, një akt që, sipas dëshmisë së Besim Musliut, ishte kryer nga paramilitarë serbë, përfshirë edhe persona nga fshati Pasjan.

Dhuna nuk kurseu as të tjerë. Vrasja e Ali Selimit, sipas dëshmive, u krye gjithashtu nga forcat serbe. Djali i tij, Emrush Selimi, rrëfen se trupin e babait e gjeti të pajetë në vendin e quajtur “Guri i konës”.

Ai kujton se më 28 mars 1999, gjatë rrugës për në Gjilani, ishte ndaluar nga persona të uniformuar serbë në hyrje të fshatit Pasjan, ku ishte përballur me maltretime dhe kërcënime të vazhdueshme.

Këto ngjarje nuk janë vetëm histori individuale, ato janë pjesë e një tragjedie kolektive që preku një komunitet të tërë. Humbja e jetëve, zhdukjet dhe dhuna lanë pasoja të thella, ndërsa kthimi në vendlindje nuk mundi të fshijë kujtimet e asaj që ndodhi.

Sot, Llashtica jeton mes rikthimit dhe kujtesës. Banorët e saj mbajnë mbi vete historinë e dhimbjes, por edhe forcën për të vazhduar përpara, duke mos lejuar që viktimat të harrohen kurrë./rajonipress/