Dhimbja zgjedhore

Nga Arben Ahmeti – Kur shefit i rastisi t’i afrohej një autobusi plot me tifozë, brohoritjet nga brenda ishin hiq më pak sesa ‘hajna, hajna’. Shefi provon fatin dhe hipën në autobus, e turma fillon të brohorasë ‘ole, ole’.

Ngjarja e ndodhur diku në një qoshe të Kosovës së vogël është fotografia më e mirë e asaj që po ndodh në dy javë fushatë zgjedhore para një elektorati të lodhur e rraskapitur, mosbesues e i painteresuar.

…

‘Urime për një Bajram Evropian ‘, ishte urimi më simpatik që gjeta në rrjetet sociale në ditën e Bajramit. Çuditërisht dita e kësaj feste fetare këtë herë në Prishtinë ishte pak më ndryshe se herëve të tjera. Shumë njerëz të lodhur nga intensiteti i fushatës zgjedhore këtë herë kishin vendosur që festën e Bajramit ta shënonin me pushim duke e shmangur edhe ritualin e vizitave te njëri-tjetri. Atë ditë krijohej përshtypja që po pushojnë edhe garuesit. Por, shpesh na ndodh të na rezultojë se ajo që duket në sheshet e Prishtine të mos jetë dukja e vërtetë e Kosovës. ‘Nuk dolëm kërkund sepse patëm shumë mysafirë. Secili prej tyre na e la edhe nga një numër për kë të votojmë’, ishte shpjegimi i një të afërmit tim për mënyrën se si kishte kaluar ditën e festës.

…

Prej fushate kishte shkuar në gjykatë. 75-vjeçari që vazhdon të mendojë se është prizrenasi më energjik dhe më i pastër, po përballet me akuza për korrupsion e keqpërdorim detyre. Javë më parë e kishte gënjyer gjyqtarin evropian se është i sëmurë. Nuk kishte lënë aktivitet elektoral pa zhvilluar gjatë pushimit mjekësor, të dhënë nga gjykata. Atë ditë po mundohej ta merrte edhe një pushim të ngjashëm. Pasi që gjyqtari evropian nuk u gënjye këtë herë e tregoi arsyen e vërtetë të kërkesës për shtyrje. Tha se nuk do të jetë i barabartë me të tjerët në fushatë. Gjyqtari evropian refuzoi kërkesën duke ia kujtuar se nuk është në supermarket, por në gjykatore.

Pak orë më vonë i njëjti kandidat që u mundua ta mashtrojë gjykatësin evropian, doli para disa prizrenasve dhe u kërkoi ta votojnë nëse e duan Prizrenin Evropian.

…

Tri tregimet e lartshënuara janë disa nga perlat e deritanishme të kësaj fushate.

Qëllimisht të tria lidhen me partinë, deri në nëntor, më të madhe në vend.

Në këto rrëfime nuk janë përfshirë gafat e partive që na paraqiten alternativë e kësaj të tashmes sepse mungesa e alternativës dhemb dhjetëra herë më shumë sesa gafat e atyre që po ikin.

Ne duhet të vazhdojmë të kënaqemi me muzikën për Palin sepse muzika e tillë nuk fyen Gjakovën më shumë sesa degradimi që ka ndodhur atje për katër vjet. Ajo që dhemb më shumë sesa gafat e Palit janë mosbindja e Mimozës.

Ne duhet të vazhdojmë të kënaqemi me gafat e Ramadan Mujës sepse të dhemb kur mendon se alternativa në vend të tij është Eqrem Kryeziu.

Ne duhet të vazhdojmë ta përqeshim pamundësinë e Isa Mustafës, sepse paaftësia për të të bindur e Shpendit, Korabit, Agimit apo Besnikut, të bën të vuash.

Por thonë se e keqja nuk ka fund. Se atyre duhet hapur derën kur ta mësyjnë. Motivi i kësaj thënieje popullore nuk bën ta na përcjellë gjatë dhe pas zgjedhjeve. Dera e as kutitë nuk duhet hapur më 3 nëntor.

Çfarëdo rezultati do të jete lehtë i pranueshëm nëse gjatë natës paraprake nuk janë ndërruar kutitë. Nëse dikush nuk do të votojë për ata që nuk janë më apo nëse në çfarëdo forme tjetër nuk na e dhunojnë të drejtën për të zgjedhur. Edhe pse ndoshta nuk jemi aq të mirë e të rafinuar. Edhe pse ndoshta jemi dyfytyrësha që brenda një sekonde herë bërtasim ‘hajna’ e herë ‘ole, ole’. Të drejtën për të zgjedhur nuk duhet të na e mohojë askush. As shpresën se dita e Bajramit i ka motivuar këta që do të zgjidhen, se ky vend i mrekullueshëm meriton që ata me punën e tyre të jenë kurbane të tij.

Vaj halli nëse përshtypja se hajnat e votave janë shuar është e njëjtë me përshtypjen e rrejshme të ditës së Bajramit se garuesit pushuan.

(Autori është Redaktor përgjegjës në gazetën Tribuna)