Të besosh verbërisht

Poezi nga Bleard Meha

Rrimë të mbyllur
Në barkun e nënave,
Dalim më pas,
Dhe rrimë mbyllur,
Në vetët tona,
Vjen na nxjerr dikush jashtë,
Në fushën e lojërave të paanë më ëndrra,
Dhe rrimë mbyllur aty përgjithnjë,
Gjërsa ndërtojmë dashurira,
Kështu rritemi, pasi ai apo ajo që na nxjerr në këtë diell,
na mëson të jemi gjithnjë fëmijë në shpirt.
Të guxojmë të besojmë
Nganjëherë verbërisht