Legjenda e Koshares

(Poezi kushtuar heroit Agim Ramadani, emri i të cilit, qëndron i pavdekshëm dhe simbolizon poetin, piktorin dhe strategun ushtarak që u shndërrua  në legjendë…)

Lindi në një ditë me rreze dielli
që ranë me gëzim mbi dritaret e shtëpisë.

E pagëzuan me emrin Agim –
agim i mëngjeseve
të dëlira e të bardha.

Poet me shpirt të lirë,
ushtarak me disiplinë,
luftëtar legjendar në fushëbeteja.

Kur plagët e Atdheut u hapën sërish,
ti u ktheve si shqiponjë në folenë e lashtë,
si dikur Gjergj Kastrioti Skënderbeu,
për të mbrojtur nderin dhe lavdinë
e Dardanisë dhe Arbërisë.

Flakëve – me flakë iu përgjigje,
si rrufe mbi malet e Kosovës.

U bëre shkëmb në Koshare,
aty ku vetëm pushka foli
për lirinë e kombit.

Me gjakun gurrë të djemve shqiptarë
u rrënuan muret e hekurta
që ndanë vëllain me vëlla
pothuaj një shekull.

U këputën prangat e robërisë
që djali e vajza shqiptare
të ecin lirshëm
drejt Shqipërisë.

Përherë krenare:
Prishtina, Shkupi, Presheva,
Ulqini dhe Tirana.

Agim Ramadani – Katana,
lum që të lindën
babai dhe nëna.

Emri yt – kurrë nuk shuhet
e as kurrë nuk perëndon,
dritë që historinë e kombit ndriçon.

Arif Ejupi
Gjenevë, 5 prill 2026