Poezi kushtuar Njazi Kadriut

Duar lidhur e krenar Niaziu ra në fushë të gjatë, qyqja kukatë male e fusha po ushtojnë Njazi Kadriun po e arrestojnë

Ramabuq fshat malësor, bëhu krenar që linde e rrite këtë trim e atdhetar.

Serbia shumë iu frikësu 70 xhandar i ka que me e arrestua e Njaziun veç me dënu se i rrezikshëm ka qëllu

Në Burgun e Nishit i pathyeshëm e zemërfortë ka qëndro e shokët e vet si ka tregu.
Pas burgut në Gjilan punën e ka vazhdu e trimëritë si ka ndalu për 10 vjet pa u ndal të burgosurve politikë në ball ju ka dale

Fyt për fyt me Serbi e pas luftës fyt për fyt me anmik e tradhti Luginën asnjëherë se harroi,
për ta bani e themeloi një shoqatë që e quajti vatër për jetë.

Por, vdekja zezë se harroi atë që për tri dekada Serbia aq shumë e dëshiroi Kjo dëshirë iu plotësu në 2011 -tën
Njaziu na u largu
Na u largu nga jeta jonë, por na mbetet në zemrën tone

Shaban Emini