Festë në ditë zie..!

Poezi nga Shota Ramadani

Korçë moj, ah sa e ligë u tregove.
Në festën tënde,armikun tim ftove!
Me një dore më vrave me tjetrën më ledhatove
Atë dashni që kisha për ty, t`i vet ma largove…

….Korçë moj e bukura lule
N’zemër të çjerrun t`i mu sule
N’sofër të shqipes shkjaun e prure
Përçarje shqipes, sot t`i me qëllim i vure…

Patën than të moçmit tanë
në ditë zie shihe vëllanë,
se në dasëm t’gjithë do të vinë
Ca për respekt, e ca për rakinë…!

Darkën sot Korçë, kujt ia shtrove?
Këngën sot Korçë, kujt ia publikove?
Gjuhën sllave Korçë, kujt ia promovove?
E Kosovës dhimbjen ia kujtove a harrove??…!

T’kem pas thirr gjithmonë me emrin nanë
N’gzime e hidhërime bashkë ton jemi kan.
Për Shqipni thonim edhe jetën kem me lan
E për flamur kuq e zi, edhe jetën kemi dhan.

A e mban mend ti moj nana Shqipni?
Skem nis dasëm pa knu për ty…
A i mban mend krushqit tanë?
Pa flamur kuq e zi, asnjë nuse se kem dhanë …

Kombin tonë se ka nda kurrë feja jonë.
Katolikë e mysliman, kemi vdek për këtë vatan.
Gjithmonë nji për njani tjetrin jemi kan,
e emër të madh patëm marrë në ballkan.

Qysh ke mujt me ma hap ketë plagë?
Ku hala se kam shëru,
ku hala jam tu lëngu,
ku hala m’pikon gjak, e hala s’kam marrë hak…

Pasha plisin tim të bardhë
Sko me ta harru për sa të jem gjallë,
Se më kë ngjallë mllef e mërzi,
kur kujtoj se si mi vranë pleq e të ri…

E unë prapë n’Shqipri n’konak ko me të ardhë,
se deri vonë, pa ty gjumi s`më ka marrë,
se na kanë lanë dardanet këtë amanet
mos me na nda e përça tjetër milet.

Besë e fjalë kur dardani ka dhanë,
fjala me peshë ka tund edhe kalanë…
E ka mbajt e kurrë su bo pishman…
Se jam Ilir, me fis DARDAN…

Vllau-vllaut shpinën sbën me ia kthy,
As unë me ty, s`po mund t’mbaj mëri….
Se neve na bashkon e lashta histori
E vetmja dhe e madhja atdhe Iliri…

P.s. Ne kem artistë meritor që sot i njeh tërë bota,Korçës do ti interpreton me shumë dashuni besoj,po ta mbanin pa “artistin”që dikur këndonte këngë me motive lufte ndaj nesh…