Dhe pak më ndryshe (Anton Çettës)

Poezi nga Ramadan Mehmeti

Rrjedhin vitet,
Fëmijët lëshojnë shtat,
Ndërrime në qytet,
Ndërrime në fshat.

Burrat po plaken,
Vjen brezi i ri,
Rrugë të reja hapen
Për ardhmëri.

Secilin brez
E dashura gjyshe
E mban në prehër,
Por, pak më ndryshe.

Viteve, thërret
Serish ai “plak:”
– Vëllezër, mes nesh
T’mos derdhet gjak!