Corpus!

Poezi nga Veron Dobroshi

Vezullojnë trajtat e syve të tu
Ankth, dënesje ndjej
Si një shkrim n’pergamenë
Ty qenien ta zbuloj.

Zgavrat e syve t’i shoh mezi
Këmbanë e fortë trupin ma trazon
N’mëkatë ke ra m’thonë
Tundimi im ende vazhdon…

Ndëshkimi m’pret
Po me ty edhe kësaj i bëj ballë
Veç me t’prek një çast
Pjesa tjetër përjetësi e quaj…

Mëkatar m’thonë
Që n’qenien tënde u fiksova
Torturë, zi, krijesa mitologjike
Për ty edhe t’shenjtët s’i marr parasysh…

M’trazojnë shikimet e tua
Lëkura jote që n’qiell m’çon
N’mëkat ke ra m’thonë
Corpus! Corpus!

Luftoj me shpresë me t’taku prapë
Kudo, edhe në një botë n’dimensione tjera
Më keq se kaq nuk e di,
Rikthim i një inkuizicioni të ri.

N’mëkat ke ra m’thonë
Që trupin tënd n’ideal e shndërrova
Se syve e lëkurës tënde shoqen nuk ia gjeta
Që corpusin tënd me shenjtëri ngatërrova
O Corpus!

Veron Dobroshi

Shpërndaje.
© RAJONIPRESS

Vërejtje!

RajoniPress.com nuk do të botojë shkrime që nuk i përmbushin kriteret dhe standardet profesionale të gazetarisë bashkëkohore. Nuk do të ketë për askënd mbyllje apo censurë, por jemi të fokusuar që në këtë agjenci, lajmi, shkrimi, raporti, intervista dhe opinioni të plotësojnë kriteret profesionale. Gjithashtu opinionet, analizat, komentet, nuk duhet të shkelin parimet etike (gjuhën e urrejtjes, fyerjet, diskriminimet e çfarëdoshme).