A iku nositi

Nga Ruzhdi Kqiku, kushtuar Halil Kqikut

Herë si
shqipe
herë
pelikan

Herë
pëllumb
herë si
nosit

Tërë një
jetë
nëpër
shtegtim

Edhe kur
ishte
mëse
vështiri

Se e çmontë
më shumë se veten
për mëmëdheun
prore n’veprim

Edhe përballë
inkuizicionit
nuk i dridhej
as çerpiku

Sepse ndihej
shumë krenar
gjak pyllajoni
Halil Kqiku

Pra mbi
trup tëndin
i lehtë
qoftë dheu

Në tokën
mëmë
pushoftë
n’qetësi

Shpirti yt
u lartësoftë
atje ku rrinë yjet
në përjetësi.