A merr vesh more Bektesh

A merr vesh, more Bektesh – Na u ka bë traditë n’ mes nesh , Për me i bë punët përshesh, Me i përzije e me i bë lesh !… Në biseda vesh me vesh –

Njëri – tjetrin me e përqeshë ,
Gjithçka t’ keqe me ia m’ veshë ,
Der’ ta merr dynjaja vesh !…
Deri dje ishe me Shyqyrinë ,
Bashkë me te kishe shoqërinë ,
Kishe besën dhe miqësinë ,
Shpesh ia mësyje edhe shtëpinë !…

Njëri – tjetrit ia hëngrët bukën ,
Ia pitë kafet , ia zbrazët kupën …
Sot , rreth meje mu ke përveshë –
Po donë mikun me e përqeshë !…
Po donë mikun me e përgojua –
Gjithçka t’ keqe duke ia shtua !
Kinse n’ besë po m’ tregon mua –
Mikun tënd duke e poshtërua ?!
Po t’ tregoj mor’ i krisur kresë –
Mos m’ trego asgjë në besë ,
Se marrëzirat nuk t’i mbuloj ,

Gjithkah t’ shkoj do të tregoj !
Edhe prej meje kur ke me u çua –
Gjithçka keq do t’ shpifsh për mua !
Këtë traditë e ke ves – vesë ,
Ti, prej meje mos lyp besë !

Gjilan, më 14.02.2015 . Demir Krasniqi