Shkolla shqipe në mërgatë urë që lidhë fëmijët tanë me atdheun

Shkollat me mësim plotësues në gjermani-ura që lidhin fëmijët tanë me atdheun. Mësuesit tanë e kuptojnë punën e tyre të shenjtë dhe me vullnet të pashuar përballojnë vështirësitë e udhëtimeve të gjata , si dhe format e punës që nuk janë fare të lehta(me klasë të kombinuara):Se shkollat shqipe në këtë Land me sukses po e kryejnë misionin e vet, pra arsimin dhe edukimin e fëmijëve shqiptarë në frymën kombëtare, ka përplot dëshmi.

Shkollat me mësim plotësues në gjermani-janë ura që lidhin fëmijët tanë me atdheun

Nxënësit të cilët vijojnë me rregull mësimin plotësues shqip,ka shumë dëshmi se janë treguar shumë më të zellshëm dhe të suksesshëm edhe në mësimet në gjuhën gjermane.
Ata jo vetëm që fitojnë një njohuri të lartë për atdheun e tyre, të cilët qenë të detyruar të e braktisin, shkaqet të cilat tani i dimë të gjithë, mësojnë historinë, gjuhën, kulturën e traditën kombëtare, por fitojnë një eksperiencë të lartë në shkollat gjermane, të cilën po deshën të e bartin në atdhe, kur të kthehen do të ndihen të barabartë me moshatarët e tyre në vendlindje.

Kjo është ana e tyre pozitive, të cilën e kanë arritur me punën e shenjtë të mësimdhënësve tanë në mërgatë, padyshim edhe me përkujdesjen e prindërve të tyre.

Fëmijët tanë në mërgatë janë dhembja jonë më e madhe. Ata erdhën e hynë në këtë skëterrë pa fajin e tyre. Në vendet ku janë strehuar ndihen të pasigurt në vetvete, të pabarabartë me moshatarët e tyre vendas, ndihen të përbuzur më rrethin ku jetojnë, nga moshatarët e tyre në shkollë, shoqëri, kulturë …..

Në vendet ku mësimi plotësues shqip nuk zhvillohet fare,shumë fëmijë janë traumatizuar, janë thyer shpirtërisht e psiqikisht. Në Gjermani një numër i madh fëmijësh, nga mosinteresimi i prindërve të tyre, kanë mbetur pa u përfshirë në mësimin plotësues shqip. Për këtë arsye duhet të vetëdijesohen të gjithë ata prindër që fëmijët e tyre nuk e përcjellin mësimin plotësues shqip, janë të dënuar të asimilohen.

Asimilimi vjen qetë dhe padiktueshëm. Kështu detyrë e çdo prindi mbetet që të hulumtojnë të gjitha mundësitë që fëmijët e tyre të i përgatisin për kthim ne atdhe nga se këtu jemi në vende të huaja, ku fëmijët tanë nuk mund të lëshojnë rrënjë. Qëndrimi i tepërt në vende të huaja do të bëjnë që pas shumë vjetësh kur të kthehen, të ndihen të huaj në vendin e vet..Por , në Gjermani mund të flitet edhe për anët pozitive, për punën e shenjtë që bëhet në ruajtjen e identitetit kombëtarë të fëmijëve tanë.

Në Landin e NRË-së,shkollat shqipe me mësim plotësues me sukses kanë rrumbullakuar rreth tri të punës. Puna edukativo-arsimore shumë vjeçare në shkollat shqipe në Gelsenkirchen, Bocholt, Dorsten, Münster, Ëarendorf, Reclinghausen, Botrop, Gladbeck ishte shumë e lidhur me emrin e mësuesit tanë të paepur Sejdi N Gashi(tani në pension), i cili një jetë iu përkushtua ngritjes të nivelit sa më të lartë të personalitetit të fëmijëve tanë në diasporë dhe t`i mbroj ata nga asimilimi. Mbarëvajtjes së këtyre shkollave u ka kontribuar edhe mbështetja e Ministrisë së Arsimit të Kosovës, por edhe mbështetja e organeve arsimore shtetërore gjermane.

Mësuesit tanë e kuptojnë punën e tyre të shenjtë dhe me vullnet të pashuar përballojnë vështirësitë e udhëtimeve të gjata , si dhe format e punës që nuk janë fare të lehta(me klasë të kombinuara):Se shkollat shqipe në këtë Land me sukses po e kryejnë misionin e vet, pra arsimin dhe edukimin e fëmijëve shqiptarë në frymën kombëtare, ka përplot dëshmi.

Këtë sukses të tyre e kemi vërejtur edhe ne Lidhja e Shkrimtarëve Artistëve dhe Krijuesve Shqiptarë në Gjermani(LSHAKSH) të cilët bashkëpunojmë me shumë nga shkollat shqipe në Gjermani, zaten edhe ky është qëllimi ynë, të kyçim sa më shumë të rinj në aktivitetet tona.

Duke u falënderuar mësuesve tanë në mërgim, të cilët kanë mbështetur bashkëpunimin tonë, kanë bërë stërvitje me nxënësit e tyre, kanë shënuar organizime kombëtare me lidhjen tonë, ne jemi ndier aq të kënaqur me talentin e tyre, qoftë në letërsi, art, muzikë, pikturë, vallëzim.

Një gjë na bënë të sigurt: Fëmijët tanë në mërgim të cilët i recitojnë dhe këndojnë atdheut, çlirimtarëve, që pikturojnë figura të ndritshme kombëtare, që ndjekin kulturë e traditë kombëtare, padyshim i kanë shpëtuar asimilimit.

Ne u jemi mirënjohës edhe prindërve tyre për interesimin e shtuar të tyre, nga se çdo vit në shënimet tona ne po lumturohemi, kur na paraqiten artist të rinj të cilët kanë njohuri me një diapazon të gjerë për atdheun e tyre: Kemi njohur fëmijë të talentuar të mërgimtarëve tanë, të cilët e ardhmja do të i gjejë artist të vërtetë, si të familjes Kurtishi, Bellaina, Gara, Begisholli, Makolli, e shumë tjerë, fëmijë të cilët kanë bërë emër në kulturën tonë kombëtare. Ne kemi bashkëpunuar me mësues të ndritshëm, të cilët me përkushtim i kanë aftësuar nxënësit e tyre për shënimet tona, si me Sejdi Gashin, Rifat Hamitin, Sami Thaçin, SHQIPE Gara, Adem Shala, e shumë mësues tjerë, puna e tyre arsimore dhe kombëtare është e ndritshme.

Bisedat tona me mësuesit në mërgim na bëjnë shumë optimist, se fëmijët tanë që gjinden në mërgim pa fajin e tyre, do të i shpëtojnë asimilimit. Gjatë një bisede me mësuesen nga Shtutgarti e cila është e njohur me punën plot përkushtim, Miradije Gashi thotë se nxënësit që vijojnë me rregull mësimin plotësues shqip, janë zakonisht shumë më të mirë jo vetëm në mësimin plotësues shqip, por edhe në shkollat gjermane. Ata aftësohen në gjuhën e tyre amtare me njohuri nga historia shqiptare, gjeografia, arti, tradita dhe kultura shqiptare, në mënyrë që në raste të kthimit të tyre në atdhe mund të ndihen të barabartë me moshatarët e tyre.

Në këto paralele deri më tani kanë kaluar mijëra nxënës shqiptarë, ku prej tyre shumë kanë vazhduar shkollat e mesme profesionale, e disa prej tyre kanë arritur me suksese të larta të kryejnë universitete gjermane, duke fituar eksperienca të larta.Nxënësit e këtyre shkollave veç arritjeve të sukseseve të larta në lëndët mësimore, dallohen edhe në aktivitetet e lira jashtë shkollore, ku fitojnë njohuri të larta kombëtare dhe përgatiten shënime kulturoro-kombëtare, të cilat ja u mbajnë ndezur atdhedashurinë dhe ruajnë lidhjet shpirtërore me atdheun e tyre./shaban cakolli/rajonipress/