Yjësitë vendin e ndriçojnë!

Poezi nga Sami Arifi

Dy ndriçime të hershme,
u bënë s’tepërmi t’gëzuar!
N’mes iu erdhë Eva,
një yll i ndriçuar!

Troja i hedh krahun asaj mbi krahror!
Gjina në anën tjetër,
Evën e kapë për dorë!
N’mes dy morave Eva,
dorën mbi dorë të Tojë!
Dyat motrat shumë i donë,
shikohët e buzëqeshur!
Don t’i përqafonë

Këto janë rti yllësi drite,
vendin që ndriçojnë!
Si shqiponja mali,
Dardaninë gëzojë!

Gëzojnë prindërit e tyre,
i bëjnë t’lumturuar!
Me ndriçimin e tyre,
gjyshin bëjn t’gëzuar!

I gëzojnë pa masë,
dashamirët që Dardaninë s’harruan!
Për çdo vit nga perëndimi,
atdheun vitituan!

Troja emër i vjetër,
ku t’partë tanë frymuan,
Eva emër i lashtë,
Gjinën se harruan!…