Poezia, një shok udhe

Nga Rrustem Geci

Fol muzë e ngadhënjimit të artit
fletë e çdo dite, muaji dhe viti
kjo kohë më bën të vet-digjem
me bashkudhëtaren time, poezinë

Rritu bimë e gjuhës dhe fjalës
ti që vjen nga gjiri tragjik i jetës
ji shpërthim i flakëve të shpirtit
je lavdi e popullit të përgjakur

Në këngët vullkanore të poezisë
përmbledhur i kam të tëra betejat
në jetën biologjike t´ atdheut tim
poezinë e kam një shok të udhës

Shqipëri, e atdheut të vogëluar
kujdes nga kurthi i konsultuar
s´duam të jemi shesh i luftërave
as arenë gjaku e perandorive…

2

—————————————-

O bukuri e atdheut të copëtuar
shumë na kanë gjakosur fqinjët
Kosovë e përvuajtjeve të mëdha
paçim fat udhës së Ribashkimit

Liri, perëndeshë e gjitha fitoreve
me emrin tënd u rritëm betejave
për ty dashuruam mes plumbave
për ty i ramë grusht pushtuesit

Nuk ka paqe për lumin me vaj
nuk ka paqe për lumin e ndarë
Riashkimin ynë me Shqipërinë
na bën të dashurojmë më shumë

Rritu bimë e gjuhës dhe fjalës
ti që vjen nga gjiri tragjik i jetës
ji shpërthim i flakëve të shpirtit
je lavdi e popullit të përgjakur!..

Rrustem Geci – Dortmund, 2017