Kush

Kush punon, tërë ditën dhe natën deri vonë.

E ëma,
që për fëmijë
tretet dhe kurrë
nuk pushon.

Tërë jetën
në punë
tërë jetën
të këshillon.

Deri ne atë ditë,
kur për herë
të fundit
ty të përqafon.

——————

Ferri

Kush e kalon jetën
afër një xhami
e ulur në trotuar
në diell, borë e shi.

Një nënë e mjeruar
me dorën e shtrirë
që m’banë t’birin në gji
dhe kërkon mëshirë.

Beson se perendija
atë e ka harruar
të uron e të kërkon
me sy të mjerur.

Të birin e m’bulon
që t’ëndrroj n’qetësi
mos ta sheh këtë ferr
se ende është i ri.

————–

Arratisja

Çka kanë këta njerëz
që vijnë si të tërbuar
të rinjë, burra, pleq e nëna
me fëmijë në duar.

Janë nisë për rrugëtim
në rrugën për shpëtim
lundrojnë në detin e gjatë
në arrati pa kthim.

Mbrapa lanë gjithçka
lanë shumë histori
të djegur nga barbarët
të bërë shkrum e hi.

—————-

Varfëria

Varfëri moj varfëri
si të quaj moj e pa mëshirë
që çdo shpresë e bën errësirë.

Moj e pa ngopur në fëmijëri,
moj trishtimi i fytyrës në rini,
e syri i shterrur në pleqëri.

Ikë moj, ikë moj e zezë
nga këto troje
se s`ke mëshirë
as për bukë goje

Arben Kurteshi