I vdekuri me të gjallin (prozë poetike)

– T`i më nuk je Eva e as unë Adami për ta kafshuar mollën e ndaluar… Më kot masim peshën e trishtimit me mashtrim e tundim, sepse nëpër botë nuk ndalen së udhëtuari i vdekuri me të gjallin.

Thuhet në legjendë, po as i vdekuri e as i gjalli nuk presin ringjalljen nga hiri, si Feniksi, derisa jeta dhe vdekja ecin mashtrueshëm e syri nuk i has kund.

Asgjë nuk ka mbetur përveçse t’i ruajmë kujtimet e të vdekurve për së gjalli, të flemë e të zgjohemi me një trishtim të kohës e me një pelin nga buzët e thara, prej të cilave nuk del as edhe një psherëtimë…

Nga libri: Pamjet e humbura të lojës nga Ramadan Mehmeti