Ëndërr e rëndë

Poezi nga Sabile Keçmezi- Basha

Uh, bre.

Çfarë ëndërr e rëndë, kjo
Kurrë nuk mund të besoja
Se një ditë,

Bash me mua
Mortja do hedhë valle

Më thanë
Të gjitha rrugët u mbyllën
Dynjaja pësoi kataklizëm
Lulëkuqet më qanin në gishta Unë,

Edhe më tej
Haja thonjtë e gurtë
Në kohen beronjë
Më thanë
Je e murrët sonte

Dyllë fare

Po unë … Nesër …
Do dali nga ëndrra, thashë
Hijen time do e marr përdore
Me baulen e kujtimeve në shpinë

Do pushoi në Formulën e pagëzimit
Me tri të panjohura
Më thanë

Ke diagnozën
Që nuk bënë të thuhet
Qesha me marrëzitë e orakullit

Më thanë

Të ka eklipsua dielli Mbase…

Ikë, nga kjo ëndërr, më thanë

Marrëzira flasin edhe hijet
Kur ormisin fatin e tjetërkujt
Ora nuk po ndalet, më thanë
Mesnata po ofron
Edhe stinët e fundit

Janë arratisur

Pa çka …
që nuk ndalet ora
Unë
Edhe më tej
Çapitem për tej gjumit