Agim Mehmeti – tash e 40 vjet me çekan në dorë

Gjilan – I madh e i vogël gjilanas e njohin Agim Mehmetin (1955), si mjeshtër i këpucëve në Gjilan. Ai, edhe në këtë moshë të shtyrë, punon e s’ndalet. Zanatin e këpucëtarit e ka pasion. Këtë zanat e ka të trashëguar nga i ati i tij, Aliriza Uzun – Mehmet, tash i ndjerë.
Agimi thotë se, si familje zejtarësh njihen para 250 vjetësh.

“Po, tha Agimi, – edhe sot e kësaj dite, këtë mjeshtri e trashëgojmë tek fëmijët e tanë. Edhe Erdini, djali im, e ka trashëguar këtë zanat, i cili i flë në shpirt e në zemër. Unë jam mjeshtër i këpucëve dhe me asgjë nuk e ndërroj këtë zanat. Shih lokalin tim, i cili nuk ka “sende” tjera, pos këpucëve të “reja”, të cilat presin t’i “renovoj” apo t`i harrnoj. Qytetarët tanë kanë nevojë për një intervenim të tillë tek këpucët e tyre, sepse ato dëmtohen nga uji e rrëzbitja e kohës. Me një “intervenim” timin, ato qëndrojnë edhe pak kohë për ta”.

Një pyetje ia bëmë Agimit: “A ka “fitim” nga ky zanat? E, ai pa një, pa dy, na tha se, afrohen njerëzit dhe kërkojnë ndihmë për një intervenim të vogël në këpucët e tyre. “Po, unë qytetarëve të mi u shërbej, por edhe i priti mirë. Dhe, ua rregulloj këpucët me pak para. Ata ndahen të kënaqur e të gëzuar”. Agim Mehmeti nuk ka aq halle jete. Thotë se, me këto para, e mban familjen. Ai shton: “Po u tregoj se nuk fitoj aq. Me këto para, e paguaj qiranë, ujin, rrymën, por edhe pak më mbesin për bukë e sende të tjera familjare”.

Aty përballë Xhamisë së Madhe e ka lokalin e këpucëve Agim Mehmeti. Ai punon, por edhe “fiton” pak. Populli e thotë: ”Pika, pika – mbushet pusi”. Ai nuk rri duarkryq. Vjen në “dyqan” dhe punon këpucë, herë në renovim e herë në intervenim tjetër. Me rëndësi është se jeta kalon, e myshterinjtë vijnë e s’ndalen… Me pak para, i rregullojnë këpucët e tyre. Ai është i kënaqur me këtë mjeshtri pune. Thotë se bëhet “idare” dhe nuk ankohet. Ai është i pari dhe më i vjetër si këpucëtar në Gjilan.

Ndërsa, në Gjilan ka edhe të tjerë, por ata janë të ardhur nga Bujanoci, Preshevës e mese të tjera. Gruaja e tij punon si arsimtare në Dobërqan. Ajo çdo dite udhëton Dobërqan – Gjilan. Nuk ankohet. Nëse punon jo mirë, shton Agimi, – myshteria largohet. Nuk vjen më në dyqan. Por, ai ka respekt me të gjithë dhe u shërben sipas nevojës së tyre. Edhe ata ndahen të kënaqur me punën e tij.

Po, tha – Agimi, këtu në Gjilan, thonë se kanë punuar 12 zanatlinj për këpucë. E, i ati i tij, Aliriza Uzun Mehmet, ka punuar në këtë zanat nga viti 1941. Prandaj, Agim Mehmeti e ka trashëguar këtë zanat nga prindi i tij tash e 40 vjet më parë. Ai sot nuk ndalet në lokalin i tij që gjendet në afërsi të xhamisë se madhe, në Gjilan. Aty në ç’do kohë punon e “intervenon” çekani i tij në këpucët e qytetarëve të rrëzbitura si të jenë të Lulit të vocërr të Migjeni. /tefik selimi/rajonipress/