Mufail Ajeti, dëshmitari që mbijetoi plagët e luftës, u nda nga jeta në moshën 71-vjeçare

Gjilan – Ai i mbijetoi plagosjes nga forcat serbe, u mbajt 17 ditë peng dhe përjetoi nga afër vrasjet, ndarjen e familjes dhe tragjedinë e luftës së vitit 1999. Me vdekjen e tij shuhet edhe një dëshmitar i drejtpërdrejtë i ngjarjeve të rënda që përjetoi Lladova dhe rrethina gjatë luftës në Kosovë.

Mufail Ajeti është ndarë nga jeta në moshën 71-vjeçare, duke lënë pas dhimbjen te familjarët, miqtë dhe të gjithë ata që e njohën, por edhe kujtimet e një jete të shënuar nga vuajtjet dhe përjetimet e rënda të luftës së vitit 1999.

Përtej lajmit të ndarjes së tij nga jeta, emri i Mufail Ajetit lidhet me një prej dëshmive të dhimbshme të luftës në Kosovë. Ai ishte njëri nga personat që përjetoi drejtpërdrejt dhunën e forcave serbe, u plagos në këmbën e majtë, u zu rob së bashku me dy vajzat e tij dhe u mbajt peng për 17 ditë.

Në rrëfimet e tij për ngjarjet e vitit 1999, Ajeti kishte treguar se si, gjatë aksionit të forcave serbe në Lladovë, ishte përpjekur të largohej në drejtim të Remnikut, por ishte qëlluar dhe plagosur nga ushtarakët serbë.

Aty, në ato momente të rënda, ndodheshin edhe dy vajzat e tij, Valbona dhe Mevlidja, të cilat u gjendën përballë pamjes së babait të plagosur dhe skenave të dhunës që do t’i shoqëronin për gjithë jetën.

Por tragjedia që përjetoi Mufaili nuk përfundoi me plagosjen. Ai dhe dy vajzat e tij u zunë peng dhe u dërguan në Budrikë. Pas dy ditësh, gjendja e tij u rëndua, humbi vetëdijen dhe, kur u përmend, mësoi se vajzat e tij ishin dërguar në Partesh.

17 ditë në duart e forcave serbe, larg familjes dhe në përballje me pasigurinë për jetën, ishin një tjetër kapitull i vuajtjeve që ai kishte rrëfyer pas luftës.

Një nga skenat më të rënda që kishte përshkruar ishte edhe vrasja e Ahmetali Ajetit, trupi i të cilit, sipas dëshmive të publikuara, ende nuk është gjetur. Mufail Ajeti kishte treguar se si ishte detyruar të qëndronte pranë trupit të pajetë të Ahmetaliut, ndërsa vetë ishte i plagosur dhe përpiqej të përballonte dhimbjen dhe humbjen e gjakut.

Ai kishte rrëfyer gjithashtu se si forcat serbe e kishin detyruar që, së bashku me vajzat e tij, të merrej me bartjen e trupit të të vrarit. Një pamje e rëndë, në të cilën dhimbja për viktimën ndërthurej me frikën dhe vuajtjen e një babai të plagosur, përballë syve të vajzave të tij.

Pas këtyre ngjarjeve, Ajeti kishte kërkuar vazhdimisht të mësonte për fatin e Ahmetaliut. Dyshimet për vendndodhjen e trupit e kishin çuar edhe drejt një zone ndërmjet Lladovës dhe Nasalës, ku dyshohej për ekzistencën e një varri masiv. Në rrëfimin e tij kishte përmendur edhe gjetjen e eshtrave dhe disa shenjave që, sipas tij, ngrinin dyshime për fatin e të zhdukurit.

Këto nuk ishin thjesht kujtime të një të mbijetuari. Ishin dëshmi të një kohe kur njerëzit përballeshin me vrasje, plagosje, zhdukje, ndarje familjare dhe pasiguri për fatin e më të dashurve të tyre.

Mufail Ajeti e mbijetoi luftën, por plagët dhe kujtimet e saj mbetën pjesë e historisë së jetës së tij. Ai ishte një nga ata njerëz që nuk e përjetuan luftën vetëm përmes lajmeve apo rrëfimeve të të tjerëve, por e panë dhe e përjetuan atë me sytë e tyre.

Sot, me ndarjen e tij nga jeta në moshën 71-vjeçare, familja humbi babanë e dashur, ndërsa kujtesa për luftën humbi një tjetër dëshmitar të drejtpërdrejtë të ngjarjeve tragjike të vitit 1999.

Njeriu që mbijetoi plagët e luftës dhe mbajti me vete kujtimet e saj, tashmë është ndarë nga kjo jetë. Por rrëfimet e tij mbeten pjesë e kujtesës për atë që ndodhi dhe për vuajtjet që përjetuan njerëzit e kësaj ane.

Të Allahut jemi dhe tek Ai do të kthehemi.

Allahu e mëshiroftë Mufail Ajetin, dhe e shpërbleftë me Xhenetin Firdeus. Ngushëllime të sinqerta familjes, të afërmve dhe të gjithë atyre që e njohën.

Qoftë i përhershëm kujtimi për të!/rajonipress/