Sa duhet t’u besojmë sondazheve?

Nga Fadil Maloku (1) – Sot, botëkuptimi mbi opinionin publik duket që e ka humbur prefiksin e “vullnetit të popullit”(!), ngase, thjesht mes mendimeve (përshtypjeve, qëndrimeve, qëllimeve) të qytetarëve dhe pushtetit ekzekutiv të shoqërive të ndryshme është duke u ndërtuar një rrjetë e tërë ndërmjetësuesish siç janë; partitë politike, mjetet masovike të komunikimit (shtypi, radio,Interneti e sidomos TV-ja!), parlamenti dhe format tjera të komunikimit publik.

2. Së këndejmi edhe ne në Kosovë, duhet të mësohemi në këtë tip rrjetëzimi apo shkapërderdhje të asaj që e quajmë apo e definojmë si opinion të lirë publik. Për t’u parashikuar në mënyrë të suksesshme sjelljet e zgjedhësve, posaçërisht meqenëse një numër i tyre këtë opinion apo qëndrim qytetar, ai e shpallë i shtyrë nga konteksti social, pra nga.

3. Për t’i ikur politizimit të referimit të rezultateve nga hulumtimet e ndryshme empirike, rezultatet e hulumtimeve empirike do të duhej të interpretojnë vetë hulumtuesit përkatësisht ekspertët e lëmive përkatëse pra shkencëtarët, e jo njerëzit jokompetent.

4. Sepse, vetëm kështu rezultatet empirike mund të bëhen ngadalë bazë e sigurt për të prurë vendime të ndryshme politike, ku punëtorëve të ndryshëm shkencor (sociologeve të rinj para së gjithash) u hapen mundësit e kyçjes së tyre në ekipe të shkencëtarëve që punojnë sipas skemës sistemore nëpër shërbimet dhe agjencitë që udhëheqin proceset demokratike në shoqëritë e tranzicionit.

5. Por, a u besojmë ne “sondazheve”? Dilemat mbesin edhe më tej, gjersa me këtë zanat merren amatorët e jo profesionistët!