Mbet Malësia pa malësorë

S’ më zen gjumi prej merakut –
T’ dal një ditë n’ Malësi t’ Gollakut !
T’i shoh kodra , t’i shoh pllaja –
Ku m’ ka rritë kënga e sevdaja !

Por, atje nuk gjeta gëzime –
Gjeta vuajtje dhe pikëllime !
Ëndrrat e fëmijërisë sime –
U shndërruan në zhgënjime !

Shikoj larg fshatrat e mbara –
Nuk shoh bujqit nëpër ara !
Shikoj larg nga kodra e madhe –
Nuk shoh kund kosëtarë n’ livadhe !

N’ arat ku dikur jem rritë –
Nuk shoh misër duke prashitë !
Ku jem rritë me molla lalçe –
Nuk shoh vasha, as lule n’ bahçe !

Nuk shoh blina , nuk shoh ftoje ,
Nuk shoh gra duke shkua n’ kroje !
Sa tebdil mu kish bërë veni –
Nuk ndiej gjel , as lehje qeni !

Ndër ograja e ndër zabele –
Nuk shoh kund kope me dele !
Nuk shoh lopë, nuk shoh bagëti ,
S’ shoh baresha , as bari !…

Nuk dëgjoj ma këngë t’ bylbylit ,
Nuk dëgjoj ma jone t’ fyellit ,
Nuk shoh kroje , nuk shoh gurra ,
Nuk shoh nuse, nuk shoh burra !…

Nuk shoh punë , as bereqet ,
S’ shoh baçicë duke mbledhë bylmet !
Nuk shoh tambël me gjyveç ,
Nuk shoh pite , as kuleç !…

Nuk shoh gra duke gatua ,
S’ shoh oxhak duke tymua ,
Nuk shoh oda , as nuk shoh dritë –
Mysafirë , miq duke pritë !

Nuk shoh dardha , nuk shoh molla ,
Nuk shoh fëmijë duke shkua te shkolla !
Lot i rëndë m’ pikon nën sy –
Kur shoh shkollat mbyllë nën dry !

Mbushet zemra neveri –
Ecë gjithë ditën – s’ sheh njeri !
Rrugët zbrazët kanë mbet n’ bregore –
S’ ka njeri që shkon n’ shitore !

N’ ato male mbulua me borë –
Nuk shoh ma krushqi dasmorë !
Çiftelia m’ u ngri në dorë –
Mbet Malësia pa malësorë !

Demir Krasniqi, Gjilan, më 05.01.2014.