Zgjim nga mallëngjimi

Poezi nga Fitim Kosumi

Shpeshherë djali të vjen tek varri,
i përmalluem, lodhur nga malli.

Djali nuk të ka harrue,
me duart e veta në varr të ka lëshue.
Çdo ditë që shkuan të këtij moti,
për ty djali ka bërë lutje tek Zoti.

Jeta e djalit ndryshoj e kaloj në shumë faza,
njësoj si ti babë, në metastaza.
Po ti or babë i mirë,
ç’ke që le djalin e shkove me pahirë ?

Mbylle sytë, u largove në heshtje,
mbrapa le dhe mbesat që shumë i deshte.
…prandaj qohu e lë varrin,
ngritu e përqafo djalin.

Kushtuar prindit Nuhi Kosumit (06.02.2025/06.02.2026).