Të mirë e dua

Poezi nga Demush Mehmeti

Dua ti kuptoj hapat e kohës së ikur
E të di si ta hudhi hapi sot
Mos të sillëm
Sikur koha të jetë vetëm e imja
E të mbetëm ëndërr e kotë
Koha ecë s’më vërenë
Sikuir mos të jamë unë pjella sajë
Hapi sajë tutje vazhdon
dua ta kapë
Të jamë në timoni i sajë
Sa më dhimbset koha tani e ikur
Si e dashta nuk më ishte
E dua krejt si ishte
E imja ishte
Kohën që vjenë do e dua
Po e pres të më vjenë
Të mirë e dua
Si do që të jetë le të jetë për mua!

KUSH BESON

Kush beson e ma thot
Se këtu
Në këtë gjithësi
Vetëm dielli ngrohë bënë dritë
Nata është vetëm errësirë
Tinëzare e pa ispat
S’ka tjetër
Gabon ket kush e mendon
Në verbërin verbërisht beson.

NA MUNGOJNË

Të gjithë ne
Po sa shumë u shpërndam
Në tërë botën e pa anë
Po shihemi e nihemi
Prapë po mungohemi
Ju mungojmë
Ev sa shumë na mungojnë!

MËNGJES PRANVEROR

Kur toka zgjohet nga fjetja dimrore
E gëzohet
Për të gëzuemen pranver që ka ardhë
Erë e freskët rrrahë fytyrën
Ëmbël e but flladitë
Rrezja e diellit të shkëlqen në ball
Mushkëria mbushët oksigjen
Sytë hapën kthjelltësi përrallore
Mëgjes praveror
Sythat e ri mugullojnë hovshëm rritën
Në mes lulesh mbin bari njom
Unë dermitemi në të bukurën ëdërr
Ndihem i rinuem e mbushur plot energji
Dhe një e liga ligësi natyre
Mundë të ndodhë
Bjenë brymë e kristalt si akull
Bjenë he s’di shka i koftë
Naj prishë ëndrrën për verë të begatë
Djegë e shkatoj çdo lule dhe çdo fryt të ri !

DJALLËZISHT

Për çdo ditë të re jete dalën sheshit
Çdo të lumen ditë
Të pandreqshmit mëkatar mëkatin gjykojnë
I ikin gjyqi të së vërtetës
S’donë mëkat
Me djallëzi djallëzisht jetojnë
Dridhën e tremben të pafajshmit
Mëkatarët ngritën ringritën gjallërojnë
Vërtetë
Dikush dhe zotin ka nxjerr në treg
Profitin ja kërkon
Thellë në thellësit e pyllit të djegur
Kërkohen viktima mëkatare
I pakapshmi zjarrvënës krehë flokun
Ndër sytë tanë
Vetvetja jonë po najë kallë datën
Peshë na qonë
Po na u tha pritni le të presim
Kot jo mos të rrimë
Ecja ngathët ka vrejtje por lëvizë
Ndalja bllokon hapin kotësi e stagnim..!

TA KUJTOSH

Që të të zenë më i ëmbëli gjum i natës
Kujto një më të bukurën ëndërr
Kupën e qiellit mbushur dritur me yje
Larë e shpërlar në kthjelltësi
Ta kujtosh dhe më të bukurën natë
Qmendur në afshin ndezje zjarr dashurie !