Simpatizanti i verbër!

Nga Lauras Idrizi – Simpatizantët shpesh e mbajnë gjallë një sistem që realisht nuk u kthen asgjë. Ata investojnë kohë, emocione dhe energji për një parti që, në shumë raste, u kujtohet vetëm gjatë fushatës. Pasi mbaron votimi, shumica kthehen në përditshmërinë e tyre pa asnjë ndryshim, ndërsa elitat politike vazhdojnë lojën e tyre me privilegjet e zakonshme.

Në aspektin social kjo dukuri krijon një marrëdhënie të çuditshme varësie. Simpatizanti lidhet me partinë si me një autoritet që nuk ka nevojë ta justifikojë veten. Ai e mbron edhe kur gabon, sepse beson se grupi ku bën pjesë është superior ndaj tjetrit. Në këtë mënyrë krijohen ndarje të kota, grindje dhe lloj-lloj armiqësish që nuk sjellin asnjë përfitim për individin. Fitues mbeten vetëm ata që dinë ta shfrytëzojnë këtë energji të verbër.

Në planin psikologjik problemi qëndron te mënyra si politika luan me emocionet. Partitë e ndërtojnë identitetin e simpatizantit në mënyrë që ai të ndihet i vlefshëm vetëm kur është besnik. Në vend që të zhvillohet mendim kritik, krijohet një lidhje emocionale që e zëvendëson analizën. Njeriu nis të besojë se fitorja e partisë i jep kuptim personal, edhe kur jetesa e tij mbetet po ajo. Kjo sjell një lloj autoiluzioni që e mban të lidhur me një realitet të rremë.

Kur e sheh më gjerë, del një tablo jo shumë e këndshme. Njerëzit që nuk përfitojnë asgjë mbrojnë struktura që nuk u japin asgjë. Ata bëhen pjesë e një gare që u takon të tjerëve. Ndërkohë që shoqëria ngec në të njëjtat debate, të njëjtit liderë mbajnë të njëjtat pozita, sepse dikush poshtë vazhdon t’u japë energji emocionale pa marrë asnjë përgjegjësi nga lart.

Ky është paradoksi. Simpatizanti mbron dikë që nuk e njeh. Lufton për dikë që nuk e mbron. Gëzohet për një fitore që nuk e prek. Dhe kur zhgënjehet, përdor të njëjtat justifikime që i ka mësuar vetë politika. Në vend që të kërkojë ndryshim, e mbron status quo-në.

Kjo sjellje është e kuptueshme psikologjikisht, por në plan shoqëror është pengesë. Deri sa nuk ndërtohet vetëdije kritike dhe distancë emocionale, partitë do të vazhdojnë të marrin shumë nga njerëzit dhe u japin shumë pak në kthim.