Se nji ditë … N’ kofshim shnosh

Nuk të la vetëm Kosovë edhe kur të lazdruemit e Tu nga maja e kresë të urinojnë

Të marr në prehën
të pastroj me këto duar
si krijesën ma të dashtun
Vetëm nuk të la
as kur ndonji farë e stërkequn
ta nxinë f’tyrën sa herë t’ i teket

Prej trupit tim të shtrydhun
dy grushta ujë t’i sjell
dritën e synit tand për ta kthjellë
Se Ti nji ditë … n’ kofshim sh’nosh
n’ rrotë t’ samës do t’i qosh’
si rrënimtarët ashtu edhe lakmitarët

Pastaj secila ditë na vjen ma e mirë
edhe të vdekunit kanë me u ndie të lirë

Sabit Rrustemi

( 26 shkurt 2016 )