Rrezet e diellit

Poezi nga Bekim Blaku

Rrezet e para të diellit,
përkëdhelën Berlinin,
shoqëruar me kaltërsi qiellore
pa fund.

Unë, me sa kënaqësi,
larg hedh shikimin
drejt pafundësisë,
në horizont.

Shoh gjithçka
e nuk vërej gati asgjë,
përpos një pulëbardhe
që, aq shkujdesur,
fluturonte mbi Spree,
derisa një gjeraqinë,
herë fluturon,
e herë rri si e mpiksur
në një të njëjtin vend,
aq lart nën re.

Bekim I. Blaku