Qiell dhe ngjyra

Poezi nga Bujar Salihu kushtuar Sherafadin Kadriut

Në galerinë tënde të shpirtit
Mësuam të gërmojmë
Tokën, fjalën, gjuhën

Na mësoje se poezia
Është gërmimi më i thellë
Që ndezë dritë në shpirt

Poezia t’u bë frymëmarrje
Forma më solemne e gërmimit…

Shkruaje ende
Kur fjala
Ishte fryma e vetme

Si ike kaq papritur
Si ngjyrat në shi
Ngadalë,
Pa lënë asnjë peng

Qielli u mbush me çafka
Me pluhurin e zërit tënd urtak

Neve
E gjallë na mbeti mërzia
Dhembja…

Tani gërmo qiellit
Presim një varg
Me ne ta ndash

Ate që n’a e ke premtuar