Përvoja e mësueses Mejreme: Sytë fillojnë të shohin përsëri

Gjilan – Çdo njeri së paku një herë në jetë e ka përdorur shprehjen e lashtë sa edhe vetë bota: “Ruaje si sytë e ballit”. Unë si mësuese me përvojë mbi 43 vjeçare ( tani në pension) këtë shprehje e kam përdorur, për çdo gjeneratë të nxënësve të mi. Pra, kujtimet për nxënësit e çdo gjenerate i ruaj si sytë e ballit. Në çdo moment para syve më dalin fytyrat e tyre të buzëqeshura, herë – herë faqet e tyre me ndonjë pikë loti, por gjithherë të mbështjellura me dritë. Vazhdimisht, si jehonë në vesh më tingëllojnë dëshirat e tyre të shprehura me fjalët: kur të rritemi do të bëhemi mjekë.

Prandaj, dëshirat e tyre kanë bërë që fjalën mjek ta konsideroj një ndër fjalët më fisnike të leksikut të gjuhës shqipe. Virtualisht, shpesh herë kam udhëtuar në rrugën plot dritë e hije e të bërit mjek. Kjo rrugë ngjanë në rrugën e mundimshme të Sizifit me gurin e tij në qafë. Orë e orë të tëra i përkulur para librit. Pastaj duhet gjetur kocka skeletësh për studim, apo duhet qëndruar me orë të tëra para kufomave.

Në jetën e një mjeku asnjë ditë nuk i ngjan tjetrës. Përherë ballafaqohet me sëmundjen dhe vdekjen që rrinë këmbëkryq së bashku. Megjithatë, për të kuptuar se sa e bukur dhe e vështirë është mjekësia duhet të merremi apo të ballafaqohemi me të.

Habitem se pse mjekët në kohën e fundit janë në presion të vazhdueshëm të opinionit publik në kontekstin se ata tani më shumë e duan paranë dhe politikën se sa profesionin e tyre. Por, në këtë botë askush dhe për askënd nuk mund të vërë pikë. Ekziston vetëm pikëpresja, dhe opinionet vazhdojnë.

Në këtë kontekst do të përmendja doktoreshën e nderuar, Pulmulogen e mirënjohur:dr. Zoja Halimi Bujupi. Pacientët e saj jo vetëm që përbehen, por edhe betohen në kokën e saj. Megjithatë, për ta bërë këtë, jam frymëzuar nga një mjek I ri në moshë por, me një bagazh të vrullshëm dhe të shumtë të studimeve dhe hulumtimeve shkencore nga fusha e oftomologjisë, nga dr. Ardian N. Shabani. Ai me studimet dhe hulumtimet e tij shkencore ka marrë pjesë në konferenca të shumta ndërkombëtare, madje deri në Indinë e largët. Dhe përherë i vlerësuar, dhe i nderuar.

Në të vërtetë muaj më parë kam përjetuar infarkt të syve. Gjithçka mu errësua. Çuditërisht në ato momente mu kujtua shprehja: “ Ruaje si sytë e ballit”. I përfytyroja nxënësit e mi por, kësaj herë të mbështjellur me terrin më të zi se të natës.

Por, falë profesionalizmit dhe vullnetit të çeliktë të dr.Ardian N. Shabanit, falë dashurisë së tij për profesionin e mbi të gjitha falë pasionit të tij që të integroj kualitet shkencor, klinike dhe etike, përsëri mu kthye drita e syve. Tek ai kam parë se si denotologjia respektohet me përpikëri, se si kujdesi poliativ është bërë pjesë e pandashme e profesionit të tij.

Prandaj, marrë guximin që në emër të mijëra nxënësve të mi, kujtimet e të cilëve i ruaj si sytë e ballit, por edhe në emrin tim t’i falënderohem deri në përulësi.

Nëse grekët e vjetër në mitologji i kishin zotërat e tyre, Kosova në realitet e ka princin e dritës, e ky është dr. Ardian .N. Shabani.

Mejreme Qerimi, mësuese në pension