Palma

Mehmetali Rexhepi – e mbështjell shtatin palë-palë, pirg pa drojën e fshehur të thyerjes, e vesin e mbylljes së lakuriqësisë

për humbjen e kujtesës së blertë të shalleve
në pikën e vlimit mizorisë së trotuareve
t`i rrish drejtë çdokujt pa përulje
të rritesh vetëm kahes pingule të drejtësisë
plaku nuk gjeti fjalor për t`iu ankuar kërrusjes
*
pirg krenarie e marrë
shelgu rival pos në livadh
nuk do t`ia tumirte vijën
sedër përulëse e modestie
nuk ka si të ngre krye
shtrëngatave të lumit lakuar
akteve të lutjes shkuljes
kërrusja dhe pjerrtësia
ç`faj do t`i kishte palma
ngase ajo nuk di lakimin
e rasave të shelgut
*
pse pilivesat se kanë bekuar
ndërsa lumi nuk e zgjodhi pranë shtratit
si fqinj i duruar t`ia dëftonte kronikën e shfryrjes
shterjes dhe lakmisë së tepruar
*
çfarë t`i bësh zilisë
hyri për t`ia çarë kulmin shtëpisë
e përzgjedhura e aristokracisë
kryqëzoi në shkëmb të nëmurin e fisnikërisë
nuk joshej nga ujërat e amullta
andaj le të mbetej e etur
rendi e lypte të mos i falej shavarinës
pos fërkimit të vërshëllimës
të gjethit të dafinës
në buzët tunduese të Rinës
*
jam palma perria e vjetër
frymoj me mushkëri të thara qytetesh

Tiranë, gusht 2015